nieuws

Elke mkb’er zijn eigen robot

bouwbreed Premium

Elke mkb’er zijn eigen robot

MX3D en Studio RAP zijn voorbeelden van jonge starters die hun beginkapitaal in een robot hebben gestopt. En dan niet in robots die dag-in-dag-uit hetzelfde doen, maar in intelligente systemen die flexibel omgaan met de hun geboden materie.

MX3D is de bedenker van de inmiddels wereldberoemde 3D-printbrug. Het bedrijf werkt met lasrobots die de brug als het ware ‘druppelen’ met lasdruppels. Dit vraagt iets heel anders van een robot dan het voortdurend herhalen van dezelfde handeling. Zijn werk schrijdt voort. De druppel moet elke keer op een net iets andere plek komen, onder een net iets andere hoek. En idealiter moet hij communiceren met zijn omgeving. Want als er iets fout gaat, moet hij het merken en zijn strategie aanpassen.

Video: het printen van een stalen brug door MX3D in Amsterdam

Software

Studio RAP zet zijn robot nog flexibeler in. Dit bedrijf gebruikt zijn zes-assige robotarm om mee te frezen, te hetedraadsnijden, te wikkelen, en te 3D-printen. Voor elke toepassing heeft de architectuurstudio een andere ‘end-effector’, het gereedschap dat op de robotarm wordt gemonteerd. En de vier pas afgestudeerde eigenaren van het bedrijf schreven voor al deze toepassingen software.

Normaalgesproken ben je al snel 15.000 euro kwijt om de robot één ding te laten doen

“Dat is misschien nog wel hun grootste verdienste”, vindt directeur Patrick Waltmans van IRS Robotics in Budel, één van ‘s werelds grootste handelaars in tweedehands robots. “Ze hebben prachtige software geschreven en ze geven licenties uit van 200 euro per maand. Dan kan je er van alles mee doen. Terwijl je normaal gesproken al snel 15.000 euro kwijt bent om de robot één ding te laten doen.”

Nederland is niet goed in massaproductie en dat moeten we ook niet willen

Een flexibele inzet is precies waar we in Nederland met robots naartoe moeten, vindt ook Jo Huppertz van het gelijknamige engineeringbureau in Bocholtz. “Robots worden nu vaak gebruikt om van 1 januari tot 31 december hetzelfde te doen. Maar dat is zonde. De komende jaren moeten we er naar toe om robots te maken die ’s morgens het één kunnen maken en ’s middags het andere. Nederland is niet goed in massaproductie en dat moeten we ook niet willen. We moeten ons richten op mass customisation. Voor de bouw kun je daarbij denken aan een robot die de familienaam op de voordeur aanbrengt als hij deze toch op kleur spuit. Of een 3D-wandbekleding op maat van het favoriete bos van de opdrachtgever. Of een speciaal ontworpen keuken die exact in de 3D opgemeten ruimte past. Dit is bij uitstek een opgave voor het mkb. En als dat bereid is om te investeren in de bijbehorende technologie, dan kunnen we dit over vijf jaar waarmaken.”

Precisie

Wat er daarvoor nog moet gebeuren? “Dit soort toepassingen vraagt zeer grote precisie van de robots. En niet alleen van de robot, maar ook van de aansturing en de end-effectors. Als je een naam op een deur gaat schrijven, is de kleinste afwijking zichtbaar. Bovendien werk je dan ineens onder tijdsdruk: als de verf droogt, kan de robot niet meer schilderen. Dat is een factor die in andere sectoren minder speelt en die maakt dat de robot moet communiceren met zijn omgeving. De robot moet namelijk ook weten of de verf van de deur al droog is voordat hij de naam erop schrijft. Daartoe moet de elektronica van die verschillende apparaten met elkaar communiceren. En dat kan in principe, maar we moeten nog wel even met een paar slimme mensen bij elkaar gaan zitten om de laatste slag te maken die dit allemaal mogelijk maakt.”

Reageer op dit artikel