nieuws

Alsnog een nacht van Duivesteijn?

bouwbreed

Alsnog een nacht van Duivesteijn?

Corporaties komen onder directe aansturing te staan van gemeenten. Letterlijk staat dat in het regeerakkoord ‘Bruggen slaan’. Niets is ervan over. Intussen lijken volkshuisvesters maling te hebben aan de bouwafspraken die met de gemeenten zijn gemaakt.

‘Gesprekken, gemeenten en corporaties gaan moeizaam’, kopte omroep Flevoland begin deze week. De wethouder van Almere wil duizend nieuwe huurwoningen in zijn stad. Prachtig nieuws voor de bouwers, maar de drie corporaties zijn minder enthousiast. “Duizend huurwoningen? Daar is geen geld voor.”En dus laten concrete afspraken op zich wachten. Of liever gezegd: prestatieafspraken, zoals ze heten in het jargon van onrendabele toppen en verhuurdersheffing.

Prestatieafspraken doen hun naam weinig eer aan, leerden we deze week uit een rapport van minister Blok. Ja, er zijn honderden afspraken, maar het is volstrekt onduidelijk of er wordt gepresteerd volgens die, toch al moeilijk vindbare, compromissen.

Almere weet er alles van.

Een jaar geleden leek alles nog in kannen en kruiken. Voor het eerst in twaalf jaar werd weer onderhandeld over nieuwe prestatieafspraken. Maar ze waren vaag en nu ze concreter worden, krabbelen corporatiebestuurders terug.

Tachtig kilometer verderop is het verhaal niet anders. Tegen de afspraken in weigert een corporatie uit Apeldoorn de negen jaar geleden beloofde 45 woningen te bouwen, waarvoor zelfs al een bouwer is gevonden. Reden? Geldgebrek en een focus op de kerntaken. “Met pijn in het hart is het besluit genomen”, treurt de kortgeleden aangetreden corporatieman in De Stentor . Betrokkenen pikken het niet.

Initiatiefnemers zijn ontgoocheld, de begripvolle bouwer is teleurgesteld, de gemeenteraad boos. “De bouw moet doorgaan”, roepen ze in kranten. “En we ondernemen stappen tegen de corporatie Sprengenland Wonen”, want zo heet de spelbreker. Stappen? “We willen de prestatieafspraken zien, de nieuwe en de oude.”

Denk niet dat de corporatiedirecteur er slechter door slaapt. Politici kunnen namelijk roepen wat ze willen, zich beroepen op prestatieafspraken is in het geheel nutteloos. Je vraagt je af: waar doen ze het voor? Het zijn de honderden welwillende wethouders die wollige prestatieafspraken maken die eigenlijk waardeloos zijn.

Minister Blok vindt het ook een rare gewoonte. Daarom wil hij af van de intentie van de intentie. Daarom herziet hij de Herzieningswet, het is niet verzonnen. Helaas, Bloks moeite lijkt verspild, concludeert de PvdA in de Eerste Kamer op papier. Senator Adri Duivesteijn wijst op een afspraak uit het afsprakenboek der afsprakenboeken, ze noemen dat het regeerakkoord.

“Corporaties komen onder directe aansturing te staan van gemeenten”, staat daarin. Tjonge, was me dat een boodschap. Het hele land stond erdoor op zijn kop en nu kan Duivesteijn de afspraak nergens meer terugvinden.

Of in zijn woorden: “De wet blijft onduidelijk waar het gaat om de wijze waarop effectief kan worden gekomen tot prestatieafspraken, die ook echt leiden tot een resultaatsverplichting.”

Blok zal de senator helpen zoeken. Daarna volgt mogelijk een derde avondje Duivesteijn. Alweer? Neem het hem eens kwalijk. Want, besluit hij: “Te vaak bleven prestatieafspraken steken in intentieafspraken, die zo algemeen zijn geformuleerd, dat de nakoming ervan op voorhand al arbitrair is dan wel niet of nauwelijks controleerbaar.”

Reageer op dit artikel

Gerelateerde tags

Lees voordat u gaat reageren de spelregels