nieuws

Welwillendheid essentieel bij pionieren met biobased brug

bouwbreed

Een soort hangende surfplank tussen trekpalen. Dat is de beste vorm voor een brug van vlasvezels en biocomposiet. Dat stelt Ro&Ad Architecten na hun onderzoek naar de mogelijkheden voor een 30 meter lange biobased fietsers- en voetgangersbrug over de Otheense kreek bij Terneuzen.

Het architectenbureau heeft voor dit onderzoek samengewerkt met vijftig mensen uit het bedrijfsleven, opleidingsinstituten, de financiële sector en verschillende overheden. Het heeft de technische, financiële en politieke kant van de zaak onderzocht. Twee studenten van de Avans Hogeschool hebben onderzoek gedaan naar materialen, ontwerpstrategieën en productietechnieken. Binnen de randvoorwaarde dat men een brug wilde maken uit restmaterialen uit de akkerbouw, bleek een composiet brug van vlas met een bioresin al snel de voorkeur te hebben.

Vlas heeft de sterkste vezels van alle gewassen die goed groeien in Zeeland. En een bioresin kan eenvoudig op bestelling worden ‘gegroeid’. Potentiële leveranciers zijn er inmiddels te over: DSM, Nuplex en DOW Chemical.

De vorm van de brug vloeit voort uit de materiaalkeuze. Vlas is weliswaar sterk, maar alleen als het op trek wordt belast. Omdat de belasting in het midden groter zal zijn dan langs de randen, moet het brugdek daar dikker worden, zowel in de lengte- als in de breedterichting van de brug. Dit strookt met het gegeven dat je composieten altijd vervaardigt op een mal. In dit geval is gekozen voor een ‘verloren mal’: een mal die in het brugdek achterblijft. Daar kan hij meteen een rol spelen in de constructie. Omdat ook de mal biobased moet zijn, wordt hij gemaakt van Biofoam: ‘piepschuim’ van suikerriet.

De brugleuningen zijn in het brugdek geïntegreerd in de vorm van bankjes. Op die manier vervullen ze drie functies, namelijk die van constructieve rib, die van leuning en die van verblijfselement. Hierdoor voegt het architectenbureau extra waarde toe aan de brug en diens omgeving. Hij maakt niet alleen onderdeel uit van de infrastructuur, maar nodigt daar bovenop uit om te recreëren.

De brug wordt in delen met een 3D-frees uit het Biofoam gesneden. De delen worden samengesteld en bekleed met het vlas, waarna de hars en harder word en aangebracht en het geheel vacuüm wordt gezogen. Hierdoor dringt het composiet goed in het vlas en trekt het vlas goed op de mal. Wanneer de brug klaar is wordt hij tussen trekpalen gehangen. De architecten hebben nog niet uitgewerkt hoe die in de grond worden verankerd, maar Ad Kil stelt zich biobased groutankers voor

Het lastigste aspect aan de bouw van de biobased brug is overigens niet de technische kant, maar de politieke. Je mag namelijk pas bruggen bouwen als je aan de regels voldoet. En je kunt pas goede regels maken wanneer je praktijkervaring hebt. Pionieren vraagt dus welwillendheid. De kans van slagen van het project wordt dan ook aanzienlijk vergroot doordat zowel de gemeente Terneuzen als de provincie Zeeland kansen in het plan ziet. Zuidwest-Nederland profileert zich al als ‘Biobased Delta’ en Terneuzen huisvest het Bio Base Europe Training Center. Reden te meer dat een biobased brug een mooi icoon zou vormen voor de regio. Een fietsers- en voetgangersbrug over de Otheense kreek, naast de Kaagbrug, vervolmaakt bovendien de recreatieve fietsroute ‘Rondje Kreek’.

Provincie en gemeente hebben daarom niet alleen geld en energie gestoken in het eerste deel van het onderzoek, maar hebben bij de presentatie van de resultaten laten weten dat ze positief staan tegenover een vervolg. Het team kan daarbij rekenen op financiëlesteun uit Vlaanderen, in het kader van het Interreg-programma.

projectgegevens

Vormgeving:Ro&Ad ArchitectenMateriaalonderzoek:Avans HogeschoolConstructie en maakbaarheid:(Lightweight Structures en NPSPLocatie:Gemeente TerneuzenFinanciering:Provincie Zeeland, Avans Hogeschool, VlaanderenSchatting bouwkosten:1 miljoeneuro

Reageer op dit artikel

Gerelateerde tags

Lees voordat u gaat reageren de spelregels