nieuws

Waarborgfonds was een bange waakhond

bouwbreed

Het Waarborgfonds Sociale Woningbouw (WSW) toonde zich te slap in zijn houding naar Vestia. Daardoor konden de derivatenproblemen ontsporen.

Dat bleek vrijdag uit het verhoor van voormalige WSW-commissaris ­Arnoud Boot. Uit een forensisch onderzoek van Ernst & Young uit 2012 kwam naar voren dat corporaties zonder problemen hun informatieplicht aan hun laars konden lappen. Het waarborgfonds stond onvoldoende op zijn strepen. De informatie over de gevaarlijke derivaten van Vestia bleef zodoende te lang uit het zicht. “Dat vind ik het meest schokkend. Als je als toezichthouder niet doorbijt, is het vragen om problemen. Het was een veel te vriendelijke houding naar de sector”, zei Boot tegen de commissie.

Uit het onderzoek werd ook duidelijk dat bestuurder Roland van der Post de raad van commissarissen onvoldoende informeerde. De problemen om informatie over de derivaten van Vestia te krijgen, bereikten de commissarissen niet.

Van der Post zei donderdag bij de commissie dat er in 2009 een discussie binnen WSW was over hoe om te gaan met Vestia. Na een botsing met Erik Staal, Kees Wevers (financiën) en Marcel de Vries (treasury) wilde hij de “volkshuisvestelijke prestaties niet frustreren”. Maar hij gaf, tegen het advies van zijn risicomanager, toch faciliteringsruimte af, bang dat de “dwingende” Staal juridische stappen zou nemen. Wel zou dat het laatste jaar zijn. “Ik ben hard op de inhoud, zacht op de relatie”, verklaarde Van der Post zijn keuze. Een jaar later bleek Vestia bijna verdronken.

Marcel van Dam, voormalig voorzitter van de raad van commissarissen bij WSW (tot april 2009), nam het vrijdag bij de enquêtecommissie op voor Van der Post. De oud-minister haalde een brief van het ministerie uit zijn binnenzak, waarmee Vestia-baas Erik Staal schermde toen Van der Post aandrong op nadere informatie. In die brief kreeg Vestia een pluim van het ministerie voor haar treasurybeleid. Van Dam: “Op dat moment waren we al anderhalf jaar bezig met Vestia. Dat zijn feiten!” Volgens hem is het WSW dan ook niet schuldig aan het Vestia-drama, maar het ministerie en de banken, die de “rommel” verkochten.

Kritisch was Van Dam wel over de rol van het WSW als het ging om het “goedkeuren” van derivaten. Daardoor voelden de banken zich vrij corporaties te bestoken met ingewikkelde financiële producten. “Ik wist niet dat Deutsche Bank de corporaties volplempten met derivaten.”

De commissarissen waren niet van de goedkeuring op de hoogte. Boot: “Het is volstrekt idioot dat producten werden goedgekeurd. Als toezichthouder moet je geen producten willen goed- of afkeuren.”

Reageer op dit artikel
Lees voordat u gaat reageren de spelregels