nieuws

Strenge selectie bouwers Internationaal Strafhof

bouwbreed

Kom je beton storten? Neem je paspoort mee. Wil je de bouwplaats op? Eerst een veiligheidstoets maken. Werk je aan ‘geheime’ gedeelten van het gebouw? We kijken eerst of je een strafblad hebt. Welkom op misschien wel het zwaarst bewaakte bouwproject van Nederland.

Op een voormalig kazerneterrein, door hoog opgetrokken erfafscheiding aan het zicht onttrokken, werken VolkerWessels-bedrijven Boele & van Eesteren en Visser & Smit (Courtys) aan de nieuwe permanente huisvesting van het Internationaal Strafhof (ICC). “Naast veilig werken is beveiliging één van de belangrijkste aspecten van het project”, legt projectdirecteur Neil Bradley van ICC uit. “De personen die bij het Internationaal Strafhof terecht staan hebben voor en tegenstanders die in uitzonderlijke situaties een mogelijke bedreiging voor het personeel kunnen vormen.”

Hoofdaannemer Courtys, die ook verantwoordelijk is voor de beveiliging van het project, laat dan ook niet iedereen op de bouwplaats toe. “Wie de bouwplaats op wil wordt gescreend aan de poort”, zegt projectmanager Bart van Eijk van de bouwcombinatie. Voor risicogedeelten en de beveiliging van het complex bijvoorbeeld, gelden nog strengere beveiligingseisen. “Om risico’s uit te sluiten hebben we de AIVD gevraagd een onderzoek in te stellen naar de aannemers die te maken hebben met de bouw van beveiligingsinstallaties en risicogebieden. Hiervoor wordt een C-screening toegepast. Alle overige werknemers en bedrijven moeten tenminste een Verklaring Omtrent het Gedrag afgeven. Wie de verklaring niet kan overhandigen of wordt afgewezen door de AIVD, mag het bouwterrein niet op.”

Integriteit staat hoog in het vaandel, benadrukt projectdirecteur Bradley. Hij wil geen gedoe. “We kunnen het ons als Strafhof niet permitteren om met louche partijen of personen in zee te gaan.”

Eng

Mede door de strenge selectie stonden onderaannemers – momenteel zijn zo’n tachtig bedrijven bij het project betrokken – niet te trappelen om mee te doen. “We konden uit minder partijen kiezen dan bij een gewoon project van deze omvang”, stelt Van Eijk. “De meeste vinden het toch een beetje eng, omdat er een hele papierwinkel bij komt kijken.” Ook het feit dat de omzet die een onderaannemer of toeleverancier op het project behaalt hooguit de helft van zijn jaaromzet mag zijn, zorgt dat uiteindelijk een klein aantal geschikte partijen overbleef. “We werken voornamelijk met grotere partijen. We willen wel het einde van het project halen.”

Het project bestaat totaal uit een zogenaamd plintgebouw over het gehele oppervlak (begane grond en eerste verdieping) met daarop de vijf kantoortorens en de Court Tower, waarin onder meer drie rechtszalen, een conferentiecentrum en een bibliotheek over internationaal strafrecht worden ondergebracht. Het pand wordt volgend jaar opgeleverd.

> Pagina 3: strafhof moet toonbeeld van transparantie worden

Reageer op dit artikel
Lees voordat u gaat reageren de spelregels