nieuws

Veiligheid zwembaden staat of valt met inventarisatie materialen

bouwbreed Premium

Bouwers en installateurs van zwembaden moeten zelf een inventarisatie maken van de materialen die zij in de zwembad-atmosfeer toepassen. Zij hebben de kennis en de deskundigheid in huis of de materialen op een bepaalde plek veilig of onveilig zijn. Ze zijn hier ook verantwoordelijk voor, niet de eigenaren of de exploitanten van het zwembad.

Materiaalkundige: Het gaat nu vaak bij de bestekken al fout

Dat vindt Jan Heselmans, materiaalkundige en eigenaar van adviesbureau Corrodium in Hoofddorp. Hij zegt het met grote stelligheid: “Zo’n ongeluk als in Tilburg in 2011, waarbij een baby overleed na geraakt te zijn door een vallende geluidsbox, kan vandaag zo weer gebeuren. Maar het lijkt wel of niemand zich echt interesseert voor het onderwerp.”

Het maken van een inventarisatie van materialen gebeurt volgens hem nog maar sporadisch, maar is in zijn ogen wel cruciaal voor de veiligheid van constructies in zwembaden. Heselmans werkt in internationaal verband aan een standaard voor materiaaltoepassing en inspectie in zwembaden.

“Het probleem is al jaren bekend: door scheurvormende spanningscorrosie kunnen roestvaststalen bouten en ophangconstructies het plotseling begeven, met alle gevolgen van dien. Bij inspecties kun je er vaak moeilijk bij komen, want ze zitten vaak hoog en achter plafonds weggewerkt.”

Heselmans, die met zijn bureau inspecties in zwembaden en op offshore platforms uitvoert, is ervan overtuigd dat constructieve veiligheid in zwemcomplexen staat of valt met een gedegen inventarisatie. Daarvoor lijkt nu niemand verantwoordelijk, constateert hij. “Het gaat nu vaak bij de bestekken al fout.”

Sluipmoordenaar

Scheurvormende spanningscorrosie heeft zich inmiddels bewezen als een sluipmoordenaar. Na het ongeluk in Tilburg hebben zich nog zeker drie incidenten met vallende objecten in zwembaden voorgedaan, wonder boven wonder alle zonder lichamelijk letsel. Vorige maand nog kwam in een bad in Waddinxveen een afdekplaat van een lamp naar beneden. In alle gevallen is de oorzaak dezelfde.

Toepassing van roestvaststalen bevestigingsmaterialen in zwembaden is volgens Heselmans praktisch niet te verbieden, maar in een nieuwe NPR (Nederlandse Praktijk Richtlijn) komt een lijst met geschikte materialen. “Het is verboden om andere materialen dan van deze lijst te kiezen. In de bestekken moet naar deze NPR worden verwezen”, zegt hij. Alternatieven zijn inmiddels ruimschoots voorhanden. Heselmans: “De zinklaag van verzinkt staal bijvoorbeeld gaat minimaal vijf jaar mee, maar soms tot wel dertig jaar, afhankelijk van onder andere de luchtvochtigheid.”

Materialen voorzien van een zogeheten duplex coating zijn volgens hem nog duurzamer: ze gaan drie tot tien keer langer mee dan alleen verzinkt staal. Een duplex coating is een combinatie van verzinken en lakken. “Dat is dus een goede oplossing voor moeilijk inspecteerbare plaatsen en als iets lang moet blijven zitten.”

Atmosfeer droge zone (ca. 75% relatieve luchtvochtigheid)

verzinkt staal, laagdikte volgens ISO 4042 (>5 micrometer)

duplex coatings voor plafondhangers (zink + verf/epoxy/ptfe)

duplex coating voor schroefdraad (zink + dun laagje epoxy of ptfe)

roestvast staal 1.4529 of 1.4547 (exotisch rvs met >6% molybdeen)

Atmosfeer natte zone (spatwater en condensvorming)

duplex coating voor schroefdraad (zink + dun laagje epoxy of ptfe)

roestvaststaal 1.4529 of 1.4547 (exotisch rvs met >6% molybdeen)

Onder water

roestvast staal AISI 316 (voor bouten is dit rvs A4)

Reageer op dit artikel