nieuws

Administratieve lasten bouwproducent hoger

bouwbreed

Een papieren rompslomp. Een mega-operatie. Hele bomen worden ervoor gesloopt. De nieuwe regels voor CE-markering houden fabrikanten van bouwproducten bezig, zoveel is zeker. Maar wat zegt CE-markering en wie heeft daar wat aan?

Bij elk geleverd bouwproduct moet de leverancier vanaf 1 juli een prestatieverklaring overleggen. Daarin staat over welke technische kenmerken een dakpan of steensoort beschikt. Het komt er op neer dat alle verpakkingen moeten worden aangepast. De fabrikant krijgt er nog net geen nachtmerries van. Helemaal onterecht is dat niet. Uit het afgelopen week verstuurde wetsvoorstel van minister Blok blijkt dat de nieuwe regels negatief uitpakken op de administratieve lasten van ondernemers. Sterker nog: de papierwinkel is zelfs nog groter dan in 2008 werd aangenomen.

Ook de aannemer wordt na 1 juli geconfronteerd met een nieuwe werkelijkheid: “De aansprakelijkheid van fabrikanten wordt met de CE-markering beperkt”, zegt Fedde Zandstra, directeur van de Stichting Bouwkwaliteit. Hij waarschuwt bouwbedrijven de verplichte prestatieverklaringen te verzamelen. Als het misgaat kan een goed dossier het verhalen van de schade vergemakkelijken.

Niet iedereen is overtuigd van het nut van CE-markering. Het keurmerk neemt weliswaar handelsbarrieres weg, het vergelijken van producten wordt makkelijker, maar de beloofde prestaties zijn moeilijk na te gaan voor de gebruikers. Bovendien blijven de verplichte CE-kenmerken per land verschillend. Tot slot voor rekening mag een fabrikant zelf bepalen welke producteisen hij van belang acht voor zijn product. Als hij op een bepaald onderdeel niet goed uit de verf komt, kan hij besluiten dat onderdeel niet te benoemen.

Echt overzichtelijk is het hele verhaal niet, zegt Lodewijk Niemoller, directeur van Komo. “Per productgroep verschillen de eisen. In sommige gevallen is een toets van een externe partij noodzakelijk, in de meeste gevallen kan een fabrikant zelf prestatieverklaringen en de bijbehorende – Europees op elkaar afgestemde – testjes doen.”

Niemoller noemt de operatie CE-markering één grote papieren rompslomp. Hij vreest dat een CE-markering te veel gezien wordt als een kwaliteitslabel. “Dat is het niet. Het is de vraag in hoeverre de markt dat zal begrijpen. De tijd zal leren wat de meerwaarde van deze exercitie is.”

Fedde Zandstra van de Stichting Bouwkwaliteit vindt het raar dat er geen registratiesysteem is voor CE-markeringen. “Elke prestatieverklaring moet een uniek nummer hebben. Maar die nummers staan nergens op één lijst geregistreerd. Als aannemer zou het goed zijn als je een overzicht hebt, waar je kunt terugvinden wat de inhoud van de verklaring is. Nu heeft alleen de fabrikant die informatie tot zijn beschikking.” Wie wordt er beter van de strengere regels? Zandstra en Niemoller denken niet dat de al hoge Nederlandse bouwkwaliteit verder omhoog gaat. Zonde van het geld? “Hele bomen worden hiervoor gesloopt”, drukt Zandstra uit. “Maar het is een gewetensvraag. Laat maar zitten kan niet, want dan kun je boetes krijgen die er niet om liegen.” Aannemers moeten vooral letten op producten uit Verweggistan, vult hij aan.

Europa kijkt hoe de administratieve lasten omlaag kunnen. Er wordt gedacht aan verklaringen op websites. Dat scheelt bomen.

Reageer op dit artikel

Gerelateerde tags

Lees voordat u gaat reageren de spelregels