nieuws

Beschermd tegen de gevaren van de bouwplaats

bouwbreed

Ergens in de jaren negentig van de vorige eeuw raakte fotograaf Ben Vulkers gefascineerd door bouwradio’s. Over de bouwplaatsen waar hij kwam, schalde de muziek altijd op hoog volume. Als hij op zoek ging naar de bron van het geluid stuitte, hij steevast op onooglijke kastjes vol butsen en verfspatten. De behuizingen waren vooral bedoeld […]

Ergens in de jaren negentig van de vorige eeuw raakte fotograaf Ben Vulkers gefascineerd door bouwradio’s. Over de bouwplaatsen waar hij kwam, schalde de muziek altijd op hoog volume. Als hij op zoek ging naar de bron van het geluid stuitte, hij steevast op onooglijke kastjes vol butsen en verfspatten. De behuizingen waren vooral bedoeld om de radio te beschermen tegen de gevaren die overal loeren op de bouwplaats: omvallende verfblikken, botsende kruiwagens, spetterende speciemixers, kantelende ladders en alles wat maar verplaatst of gehesen wordt en hard ergens tegenaan kan stoten. De ontvangst van Arbeidsvitaminen mocht onder geen beding gehinderd worden.

Vulkers maakte een paar keer portretten van de radio’s en raakte gaandeweg steeds meer geïntrigeerd door de provisorisch in elkaar gezette bouwsels. Ze waren steevast gemaakt met wat toevallig voorhanden was: een stuk betonplex, wat wapeningsstaal, een jerrycan en geregeld ook een bierkrat. Vaak waren ze opgebouwd rondom een autoradio, waar voor de stroomvoorziening soms ook de accu aan was toegevoegd. Een enkele keer trof hij een heuse hifi-installaties aan compleet met platenspeler. Soms was er ook nog een plekje gevonden voor het koffiezetapparaat, of fungeerde de bouwradio tegelijkertijd als stroomverdeelpunt. Op een gegeven moment kon Vulkers geen stap meer op een bouwplaats zetten zonder op zoek te gaan naar de bouwradio.

Gaandeweg werd de fotograaf zich bewust van het feit dat hij bezig was met het vastleggen van een verdwijnend fenomeen. Want rond de eeuwwisseling trof hij in plaats van de zelfgeknutselde exemplaren steeds vaker kant-en-klare bouwradio’s aan. Was hij met veel moeite een steiger opgeklommen, om te achterhalen waar dat geluid toch vandaan kwam, trof hij een strakke glimmende DeWalt, Makita, of PerfectPro aan. De radio’s van die firma’s waren van zichzelf al gewapend tegen de gevaren van de bouwplaats, met rolbeugels en stootranden. Slimme apparaten, maar ze misten de charme van de authentieke bouwradio.

Vulkers moest dus haast maken en ging steeds fanatieker op zoek. Het mondde uit in het boek Steigerhits dat deze week verschijnt. Daarin staan de veertig mooiste bouwradio’s die hij op zijn strooptochten aantrof. Afgebeeld in hun natuurlijke omgeving. De gitarist uit de band waarin Vulkers in zijn vrije tijd bas speelt, selecteerde bij elke radio een bijpassende popsongs over bouwvakkers, spoorwerkers en andere working class hero’s. Nico Dijkshoorn leverde het voorwoord. Hiermee is het project wat de Zwolse fotograaf betreft af. Het is een onvervalste lofzang geworden op een verdwijnend cultuurfenomeen. Een requiem voor de bouwradio. n

Ben Vulkers, Steigerhits – Ode aan de bouwradio, uitgeverij De Kunst, ISBN 978 94 91196 4 54, 15 euro.

Reageer op dit artikel

Gerelateerde tags

Lees voordat u gaat reageren de spelregels