nieuws

Een spaak van het graafwiel als sculptuur

bouwbreed

Boormanager Frank Otten van Saturn drukte heimelijk een deel van het graafwiel van Molly achterover. Het krijgt een mooi plekje bij het hoofdkantoor van Züblin.

Züblin boort toch wel vaker een tunnel, zo bijzonder is dat toch niet?.

“Zeker, maar meestal verkopen we de boormachine in zijn geheel terug aan de fabrikant.”

Schuift dat nog wat, zo’n afgedankte tunnelboor?

“Meestal krijg je zo’n 30 procent van de nieuwwaarde terug. Dat zou bij de Noord-Zuidlijn zo’n 3,5 miljoen euro betekenen. Per machine.”

Dan zou ik dat maar doen als rechtgeaard aannemer.

“Toen er besloten is om vanuit twee kanten te gaan boren, betekende het dat het boorschild van de vier machines achter moest blijven in de grond. De rest hebben we met snijbranders aan stukken gereten.”

Tussen al die graafwielen bij het hoofdkantoor van Zublin was nog wel plek.

“Er staat nog geen enkel graafwiel. Helemaal niets.”

Al die graafwielen zijn toch hetzelfde?

“De wielen voor de Noord-Zuidlijn zijn uniek. Dat is niet omdat dit mijn project is, ze zijn echt bijzonder.”

Kom, kom…

“Het zijn geen gesloten schijven vol rolbeitels en schrapers, zoals bij de meeste boormachines. Ze zijn juist heel open van ontwerp en komen tegemoet aan heel tegenstrijdige eisen.”

Wat vinden ze er op het hoofdkantoor van?

“Ik heb een schetsje gemaakt van wat ik van plan was en naar de raad van bestuur gestuurd. Daar zagen ze het wel zitten.”

Dus we moeten ons in Stuttgart straks langs een stuk schroot wurmen om toegang te krijgen.

“Niks daarvan. De 5 ton zware spaak die we hebben weten te sparen wordt geconserveerd.”

Schuilt in de boormanager een amateur beeldhouwer?

“Nee hoor. Maar zo’n spaak is een kunstwerk op zich met zijn beitels en grillige vormen.”

Reageer op dit artikel
Lees voordat u gaat reageren de spelregels