nieuws

Welkom in België; alleen die regels…

bouwbreed Premium

“Ze zien ons in België graag komen. We komen onze afspraken na en dat vinden ze fantastisch. Als je onbewust een fout maakt, wordt je dat snel vergeven. En een bedrijf met onze omvang van dertig fte wordt in België al snel beschouwd als een groot bedrijf. Al die dingen maken het voor ons veel prettiger om in België te werken.”

Artjan van Kooten (33) van VKP uit het Zeeuwse Kapelle haalt met zijn timmer- en aannemingsbedrijf ruim 30 procent van de 3 miljoen euro omzet uit België. Vooral uit Vlaanderen, maar gaandeweg zakken de Zeeuwen zuidelijker in de richting van het Franstalige Brussel en omstreken. Een ontwikkeling die Van Kooten en zijn mede-directeur en broer Niels (28) tien jaar geleden niet hadden zien aankomen.

In 2003 besloten de twee broers onder het mom ‘waarom ook niet?’ een woning te kopen en die op te knappen. “Ik kwam uit de accountancy en Niels heeft twee rechterhanden en we zochten samen een uitdaging. Het lukte prima, maar we bleken slechte verkopers want we wilden het huis niet meer kwijt toen het klaar was”, zegt Artjan nu. De twee broers raakten verder in de bouw verzeild als timmerlieden en dan vooral als gevelbekleders. Artjan: “Van gevels schoven we door naar ruwbouwtimmerwerk en zo verder naar prefab timmerwerken. Nu maken we prefab delen in onze eigen werkplaats en die worden door ons zelf gemonteerd en bekleed. Door alles in één hand te houden, ontstaat een goede afstemming tussen fabricage, montage en afwerking. Dat is de beste manier om problemen tijdens de uitvoering voor te zijn. De kans op fouten neemt zo sterk af en vaak ontstaat een betere kwaliteit van het werk. Uiteindelijk komt er zo voor iedereen een betere projectprijs.”

Het kernwoord van VKP is ‘ontzorgen’. “Ja, dat klinkt misschien wat vreemd, maar we gaan er echt voor en we maken het ook waar. Het begint bij de inkoopgesprekken tussen bouwer en opdrachtgever. Daar wordt helaas vaak alleen naar de prijs gekeken zodat je niet samen iets bouwt, maar al snel elkaars vijanden dreigt te worden. De prijs bepaalt dan de relatie. Wij kijken als onderaannemer liever niet naar dat ene werk, maar een goede relatie die op termijn een win-winsituatie voor alle betrokkenen oplevert. Wat wil de bouwer realiseren voor zijn opdrachtgever? En hoe kunnen wij daar de meest voordelige invulling aan geven zonder kwaliteit van het werk te verliezen? Dat is in onze ogen ontzorgen. Het is jammer dat we onze specialistische kennis als onderaannemer nog steeds zo weinig in bouwteams mogen inbrengen.”

Kwaliteit

In België gaat dat volgens Van Kooten anders. “Daar is de architect eindverantwoordelijk en dat praat heel anders. Hij kijkt naar de kwaliteit van het eindresultaat en geeft je meer vrijheid in de technische uitvoering. Dan blijkt in de praktijk dat we vaak goedkoper kunnen werken.”

Het Zeeuwse bedrijf rolde België als vanzelf binnen. “We werden gevraagd voor een project en daarna wisten ze ons te vinden. In België bestaan er veel ‘vader-zoon’-bedrijven en dan zijn wij als middelgroot bedrijf al snel een wat grotere speler. Onze kennis en capaciteit worden er gewaardeerd. De situatie in de Belgische bouw is vrij hiërarchisch: je spreekt elkaar nooit aan met ‘je’ of ‘jij’ en je moet als directeur aan de onderhandelingstafel verschijnen. Nou, dat doen we graag en we zijn ook vaak op de bouwplaats te vinden, omdat we feeling met het werk willen houden. Dat wordt gewaardeerd.”

Artjan merkt in de praktijk dat het nakomen van afspraken – voor ons Nederlanders redelijk normaal – in België bijzonder positief wordt ontvangen. “Daar kicken ze heel erg op.” Over de Belgische regelgeving zegt Van Kooten: “Dat krijg ik nooit helemaal onder de knie, vrees ik. Ik deed en doe vreselijk mijn best, lees alles twee, drie keer, haal advies van binnen en buiten België in huis en nog steeds word ik geregeld verrast. Dan blijkt het toch net weer anders gedaan te moeten worden. Er is ook nergens een echte vraagbaak om zulke dingen uit te zoeken en we moesten alles zelf ontdekken. Eigenlijk doen we dat nog steeds.”

Reageer op dit artikel