nieuws

Kansen op innovaties in energie weer vertraagd

bouwbreed

Als de klimaatconferentie in Warschau één ding duidelijk heeft gemaakt, dan is het dat politici hoe langer hoe verder af komen te staan van de werkelijkheid. Daardoor zijn de kansen op duurzame energie-innovaties weer geslonken.

Behalve bij politici is de teleurstelling over de resultaten van de Warschau-conferentie groot. In plaats van nu al concrete stappen richting een bindend verdrag als opvolger van het Kyoto-verdrag, bestaat de uitkomst vooral uit goede voornemens die kwaadwillende partijen naast zich neer kunnen leggen. Dat blijkt uit de brief van staatssecretaris Mansveld over de 19de conferentie van partijen bij het Kyoto-verdrag, COP19 genoemd in de wandelgangen.

Zo is afgesproken dat bij COP20, komend voorjaar in Lima Peru, landen moeten aangeven hoeveel zij hun CO 2-uitstoot willen verminderen. Niet taakstellend, maar indicatief. En dat moet dan weer leiden tot bindende afspraken bij COP21, in december komend jaar in Parijs. Bijna niemand die gelooft dat dit lukt.

In een wat optimistische toon telt Mansveld echter haar zegeningen. Zo heeft Nederland zich hard gemaakt voor gendersensitief klimaatbeleid. Wellicht dat een enkele beleidsambtenaar op het ministerie van Infrastructuur en Milieu weet wat dat inhoudt.

Nederland heeft zich volgens haar ook sterk gemaakt voor aanpassing aan klimaatverandering. Wat dat dan inhoudt, is evenmin duidelijk. Zijn dat hogere dijken? Of verhuist heel West-Nederland naar de Sint-Pietersberg? Is het effectiever of wellicht goedkoper om aan te passen in plaats van te voorkomen? Wie het weet mag het zeggen voor zover het ambtelijke proza te begrijpen valt.

Gelukkig weet Mansveld zelf ook wel dat streven naar een strak klimaatbeleid met bindende afspraken over vermindering van de uitstoot van broeikasgassen veel beter is dan aanpassing. Wat dat betreft weet zij ook de Europese Unie, kleine eilandstaatjes, de minst ontwikkelde landen en progressieve Zuid-Amerikaanse landen aan haar zijde.

Diezelfde kleine eilandstaatjes, die als geen ander weten dat hun staatjes onder water verdwijnen als de zeespiegel al te ver stijgt, hebben ervoor gezorgd dat technisch werk verricht zal worden aan “maatregelen voor verhoging van het ambitieniveau”, zoals energiebesparing en duurzame energie.

Wat de vreugde hierover weer de bodem inslaat is dat het technische werk gekoppeld wordt aan “een politiek proces met ministeriële behandeling van de resultaten in zowel juni (COP20) als december 2014” (COP21). Ofwel, er wordt niet verder gegaan dan politici willen.

Reageer op dit artikel

Gerelateerde tags

Lees voordat u gaat reageren de spelregels