nieuws

‘Ik ben blij dat het einde nu in zicht is’

bouwbreed

Ad Bos liep gisteren voor de verandering lachend het Amsterdamse gerechtsgebouw uit. Niet verwonderlijk: justitie wil de lopende strafzaak tegen de klokkenluider van de bouwfraude staken.

Justitie is tot inkeer gekomen. Dat moet u een tevreden gevoel geven?

“Ja, zeker. Er is echt een last van mijn schouders gevallen. Ik ben al sinds begin deze eeuw bezig met dit gevecht. Het leed dat mij en mijn gezin is aangedaan, is niet gering. Ik ben mijn baan verloren, mijn huis kwijtgeraakt en heb door de stress gezondheidsproblemen gekregen. Dus ja, ik ben blij dat het einde nu in zicht is.”

U klinkt nog wat voorzichtig. Justitie heeft duidelijk gemaakt geen belang meer te zien in verdere vervolging. De zaak is daarmee klaar, toch?

“Het Openbaar Ministerie en ik hebben een akkoord, maar het gerechtshof moet zich er nog over buigen. Je weet dus maar nooit. Na de eerste uitspraak van het hof in 2008 dacht ik ook dat ik klaar was, maar niets bleek minder waar. Maar goed, mijn gevoel zegt nu wel dat het afgelopen is. Mijn advocaat trouwens ook.”

Tijdens het laatste woord hield u het niet droog. Hoe komt het dat het u nog zo raakt na al die jaren?

“Nou ja, als je zo voorleest wat er allemaal is gebeurd, hoe ik door sommige lieden bij de overheid en justitie voor de gek ben gehouden, dan doet me dat toch wel veel. Ik kan overigens best wel wat hebben maar mijn gezin heeft ook enorm geleden. Dat is nog het ergste.”

Als de rechter over twee weken definitief een streep onder de rechtszaak zet, gaan de dossiers dan onmiddellijk de prullenbak in?

“Nee, in geen honderd jaar! Het is een stukje geschiedenis. De dossiers komen vast nog wel eens van pas. Er komt ook steeds meer boven water. De fraude die ik openbaarde, was het begin. Dat heb je ook kunnen zien. Sindsdien zijn er veel meer onverkwikkelijke zaken in de bouw blootgelegd. Denk maar aan de zaak Hooijmaijers die nu loopt.”

Heeft u het idee dat er ook vandaag de dag nog bouwfraude plaatsvindt?

“Dat weet ik wel zeker. Maar het wordt goed verborgen, in de kelders. In de sector gaat jaarlijks 64 miljard euro om. Dat is veel geld om te verdelen. Bouwers hebben zoveel macht. En die macht neemt alleen maar toe aangezien de kennis en kunde bij de overheid langzaam maar zeker verdwijnt. Het zit ook gewoon in de genen van bouwbedrijven om te sjoemelen. Het systeem floreert doordat iedereen eraan mee doet. Of het nou een grote aannemer is of een kozijnenboer. Overigens ben ik ervan overtuigd dat het niet alleen in de bouw gebeurt, maar bijvoorbeeld ook in de zorg.”

Als de bewijzen morgen in een plastic zak aan uw voordeur hangen, wat doet u er dan mee?

“Niet bij de buurman hangen, in ieder geval. Nee, ik zou hetzelfde doen als de vorige keer: openbaar maken. Dat is, zeg maar, het aard van het beestje.”

Ook al zou u dat weer tien jaar ellende opleveren?

“Ja, het maatschappelijke belang gaat dan voor mijn eigen belang. Zo ben ik ook opgevoed. Toen ik de bouwfraude in 2001 openbaarde, hield ik me niet bezig met de mogelijke gevolgen. Ik was niet achterlijk, wist dat het wat zou los maken, maar ik had natuurlijk nooit kunnen vermoeden dat ik zelf het grootste slachtoffer zou worden. En toch zou ik met de wetenschap van nu opnieuw aan de bel trekken.”

U zult straks zeeën van tijd hebben. Hoe denkt u die dan te gaan besteden?

“Ik heb het genoeg te doen. Wandelen met mijn vrouw bijvoorbeeld. Maar ik heb ook zes kleinkinderen en ik moet natuurlijk nog eens weg met de camper. Nee joh, ik heb het druk zat. Ik zou er bijna gestresst van raken.”

Had u ook niet plannen voor een zorgboerderij?

“Ja, die heb ik nog steeds. Maar de overheid is zo stroperig, ik ben al tijden met de gemeente in gevecht over een vergunning. Er bij laten zitten, doe ik niet. Al moet ik door tot aan de Raad van State.”

Reageer op dit artikel

Gerelateerde tags

Lees voordat u gaat reageren de spelregels