nieuws

‘Veel mensen beschouwen de naam Charlie Asfalt als een soort eretitel’

bouwbreed

Asfalt is zijn wapen, ProRail zijn eeuwige prooi. Na negen jaar verlaat de betonboer van het parlement, Charlie Aptroot, de Tweede Kamer. En geloof het of niet, zelfs Esther Ouwehand van de Partij voor de Dieren gaat hij missen.

Minister Spies wees hem er een paar weken geleden op. “Weet jij wel hoe bijzonder het is dat je op je 62ste nog burgemeester wordt?” De Hagenaar is het gewend. Zijn leven nam wel vaker een onverwachte wending. Van onderwijzer handel en economie werd hij verkoper van “bureaugrote” computers. Om vervolgens het bedrijf van zijn vader over te nemen met zijn broer. Computers werden naaispullen. Naaigerei? Voor de Nederlander die hem kent van Telegraafvoorpagina’s, meedogenloze aanvallen op ProRail en eenzijdige pleidooien voor extra asfalt is dat moeilijk voor te stellen.

Charlie Aptroot is een liberaal van de oude school. Scheiding in zijn haar, bril iets te ver op zijn neus, het slimste jongetje van de klas. Opgewekt. Aardappel in de keel. Woonplaats Wassenaar. Waar anderen afhaken, blijft hij zijn mening geven. Maar hoe ziet hij zichzelf? “Ik ben een gedreven en enthousiast iemand. Een familiemens. Ik probeer dingen voor elkaar te krijgen. Ga ergens voor.”

Tegengas

Wat hij ook zegt, hoe afgrijselijk zijn ideeën voor sommigen mogen klinken, als Aptroot ergens in gelooft blijft hij er vierkant achter staan. “Dat de Blankenburgtunnel voorlopig niet door kan gaan, vind ik heel erg. Daar heb ik de pest over in. Die tunnel is nodig. Hoe kan dat nou dat mensen dat niet zien? Nee, die woede is niet na tien minuten weg. Dat kost me zo een paar dagen. Ik word heel opgewonden van alle groeperingen die bijna elk weg proberen tegen te houden. Links heeft de neiging om alleen maar voor spoor te zijn en antiasfalt. Ik geef tegengas.”

Dat de Kamer besluit over investeringen die pas in 2021, ’22 of ’23 plaatsvinden vindt hij even gek als onvermijdelijk. “Dat wij lijstjes maken geeft aan hoe hoog de nood is. Vandaag worden er veel wegen verbreed, maar dat was eigenlijk gisteren al nodig. We hebben een grote achterstand. Nog steeds hebben we behoorlijke files.”

Hij maakt zijn bijnamen waar. De betonboer van de Kamer. Charlie Asfalt. Aptroot heeft er altijd om gelachen. “Het grappige is dat linkse partijen je een beetje belachelijk proberen te maken, terwijl veel mensen in het land het zien als een soort eretitel. Ik schaam me er ook niet voor dat ik gewoon opkom voor de automobilist en de vrachtwagenchauffeur. Welnee, asfalt heeft geen negatieve associatie. Bijna elk Nederlands gezin heeft een auto, of twee. Voor veel mensen is een auto gewoon nodig om bij hun werk te komen en in het weekend lekker uit te gaan.”

Hamburg

Aptroot kan zich geen tijdperk voorstellen dat de VVD een ander plaatje draait. “De komende twintig jaar blijven we zeker voor extra asfalt pleiten. Natuurlijk stopt de bevolkingsgroei op een gegeven moment. Maar met de nieuwe Maasvlakte zie je toch ook weer de economische potentie. Ik zou die extra business pakken. Je kunt niet zeggen: ga maar allemaal naar Hamburg of naar Antwerpen want wij investeren niet meer in het wegennet of in de waterwegen?”

Het zit Aptroot even niet mee. Zijn VVD wil 300 miljoen extra voor infrastructuur. De Kunduzcoalitie haalt juist geld weg. De oud-wethouder neemt zijn verlies. “Ik verwacht niet dat er projecten geschrapt worden, hooguit schuiven ze iets op.”

Aptroot mag dan een vriend van de automobilist heten, bij ProRail vinden ze het vermoedelijk niet zo erg dat hij burgemeester wordt van Zoetermeer. Bij winterproblemen op het spoor en grote storingen kreeg de directie van de spoorbeheerder er altijd flink van langs. De VVD’er toont geen berouw. “ProRail wordt betaald door de belastingbetaler. Dan moet je presteren. En wat mij minstens zo irriteert is de soms wat arrogante houding van bestuurders. Van waar bemoei je je toch mee en laat ons lekker gaan. Ondertussen bepalen ze zelf de hoogte van hun salarissen. Hou toch op. Flauwekul.” Minister Schultz onderzoekt of ProRail op een andere manier moet worden aangestuurd. Aptroot vertrouwt op een goede afloop. “Ik zie graag dat ProRail onderdeel wordt van Rijkswaterstaat. Ja, dat is haalbaar.”

De Hagenaar is moeilijk van zijn stuk te krijgen. Een interviewer heeft niet veel vragen nodig. Gooi er een kwartje in en je hebt een avondvullend programma. De toekomstig burgemeester verontschuldigt zich. “Dat komt door mijn enthousiasme.”

Dit is zo’n beetje de laatste keer in zijn werkkamer aan het Binnenhof. Hij werpt een blik op het maximumsnelheidsbord van 130 kilometer per uur dat op een kast staat. Of dat zijn hoogtepunt is? “Wel een klein beetje. Maar ik ben trotser op mijn initiatiefwet die bedrijfsbureaus afschaft en ondernemers ontslaat van de plicht om daaraan bij te dragen. Een ondernemer bepaalt zelf wel wat hij belangrijk vindt. Helaas ben ik uit de Kamer als die wet behandeld wordt.”

Collegialiteit

Een stilte valt als hem wordt gevraagd naar zijn dieptepunt. De breuk tussen de VVD en Rita Verdonk soms? Toen hij twijfelde of hij de VVD trouw moest blijven. “Dat vond ik heel moeilijk. Maar een echt dieptepunt is de val van dit kabinet. Ik heb de indruk dat de levensduur van een kabinet structureel geen vier jaar meer is.”

Resteert er één vraag. Is Charlie Aptroot ondernemer of politicus? “Dat weet ik niet. Ik vind het allebei leuk. Ik heb nog wel een idee voor een bedrijf, maar dat bewaar ik voor mijn kinderen. Nee, ik zal niets doen in de weg- en waterbouw. Daar heb ik het gevoel niet voor. Het is een superbelangrijke branche, het is heel erg dat het nu zo moeilijk gaat, maar dat zal mijn vak niet zijn.”

Sinds gisteren is Aptroot burgemeester van Zoetermeer. Andere koek. Voor ondernemers en politici is de voorstad van Den Haag “the place to be”.

Natuurlijk gaat hij het Binnenhof missen. “Dingen die groot in het nieuws zijn, daar zat ik dichtbij. Nu niet meer. Dat zal misschien gek zijn. En ik ga de collegialiteit missen. Het warme bad van de VVD-fractie, maar ook met Kamerleden van andere partijen werkte ik ontzettend leuk samen. Ik kon goed door een deur met Sharon Gesthuizen van de SP en met Paulien Smeets van de PvdA. Ik waardeer de inzet van Esther Ouwehand van de Partij van de Dieren. Onvermoeibaar, een aardig mens ook. Jammer dat wij zo anders denken over infrastructuur en ondernemerschap.”

Terwijl ze zich toch allebei bekommeren om de leefomgeving. Ouwehand om die van de dieren, Aptroot om die van de automobilist. “Ha ha ha ha ha ha ha ha.”

Reageer op dit artikel
Lees voordat u gaat reageren de spelregels