nieuws

VWB was asfalt, Bouwend Nederland niet

bouwbreed

VBW Asfalt is na zondag geen zelfstandige vereniging meer. Na 84 jaar en 3 maanden gaat de club op in Bouwend Nederland. Van hoogoplopende emoties is geen sprake. “Die tijd ligt achter ons.”

< vervolg van pagina 1

Zondag bestaat de Vereniging tot Bevordering van Werken in Asfalt bestaat meer. Scheidend directeur Hein Boomars handelt de laatste zaken af met de notaris. In Vianen haalt hij samen met voorzitter Jan de Boer nog één keer oude herinneringen op.

Boomars: “VBW Asfalt is opgericht in 1928. Tot 1942 maakten enkele wegenbouwers met vereende krachten samen nieuw asfalt. In de oorlog was het over. En weet je wat het gekke is? In 1948 waren het de opdrachtgevers die tegen ons zeiden: verenig u weer net zoals vroeger. Ga er mee door. We moeten ontwikkelingen afronden.”

Vooruitgang

De vereniging pakte de draad op en stortte zich op nieuwe brandertechnieken, innovatieve asfaltmengsels en wegenbouwconstructies. Het was in de tijd dat de Utrechtse Wegenbouw nog bestond en Smallenganger uit Aerdenhout een rol van betekenis speelde. “Vroeger had je nog 11 kuub gas nodig om een ton asfalt te verwarmen. Nu zes, en we gaan naar vier”, schets Boomars de geboekte vooruitgang.

Eén voor allen, allen voor één. En was er een nieuwe ontdekking dan profiteerde de hele sector ervan. Bijvoorbeeld in 1950 toen de stoomwals vervangen werd door de motorwals waarvan er natuurlijk niet direct tachtig beschikbaar waren. Jaren verstreken. Asfalt werd sterker, stiller en stroever. Trots herinnert De Boer zich de ontwikkelingen met SMA-technieken en natuurlijk ZOAB een van de laatste grote mijlpalen. “Geen chocolade maar noga”, vergelijkt Boomars, omdat het kan buigen en niet direct breekt.

In 2006 kwam het keerpunt toen de overheid ineens functionele eisen stelde in aanbestedingen. Het poldermodel van samen innoveren werd daarmee overbodig. Sterker nog. Mede door de opkomst van langdurige contracten met beheer en onderhoud gingen wegenbouwers met ieder hun eigen laboratorium steeds meer voor eigen succes.

De Boer: “Sloeg je vroeger met een hamer op een stuk asfalt om te testen of het stevig genoeg was, nu maken we zelf proefstukjes en doen we vermoeiingstesten en metingen met slijtvastheid en trillingen. Met die berekeningen kun je echt dimensioneren.”

Ieder voor zich is niet zuur, maar zakelijk, concludeert Boomars. “Het hoort bij ondernemerschap. Albert Heijn verkoopt ook verschillende soorten koekjes.” En wat nu als er één Nederlandse aannemer het ultieme asfalt verzint en de hele markt naar zich toetrekt? “Die situatie zoeken wij”, lacht De Boer.

De fusie met Bouwend Nederland is een gevolg van de nieuwe verhoudingen en hangt eigenlijk al in de lucht sinds VBW Asfalt in 2006 het luxe onderkomen aan de Vecht in 2006 verliet en met meubels en medewerkers vertrok richting Zoetermeer waar het Bouwhuis van Bouwend Nederland staat. Boomars: “Toen al was de gedachte dat we naar één grote bouworganisatie moesten in Nederland. Voor die tijd was dat onbespreekbaar. “Bouwend Nederland was geen asfalt”, redeneerden onze leden.

Toegegeven, lobbyen in Den Haag is nooit de core business geweest van VBW Asfalt: “We hebben het gewoon altijd meer in de technische hoek gezocht. Wij willen gewoon heerlijk met ons vak bezig zijn. Ik kan wel de hele dag in Den Haag gaan zitten en zeggen tegen Jan, het gaat allemaal lekker hier. Maar he t schiet even niet op. Wij roepen al twintig jaar dat asfalt van de afvallijst gaat, maar ik kan je nu zo zeggen dat het voorlopig niet gebeurt.”

Een fusie gaat vaak gepaard met sentiment en emoties. Nu niet, zeggen de twee. In 2006 was dat nog anders. Toen deden de leden met pijn in het hart afstand van het pand in Breukelen, al stond daar een verkoopsom van 3,5 miljoen euro tegenover.

De Vereniging VBW Asfalt bestaat niet meer. Een kwestie van “efficiency”, besluit Boomars, per 1 juli algemeen secretaris van de vakgroep. Doet het dan echt niemand pijn? Boomars: “Eigenlijk verandert er niet zo veel. De medewerker die eerst in een villa werkte, toen in een kantoor, staat straks ook op de loonlijst van Bouwend Nederland.” De Boer vult aan: “Misschien zijn er nog leden of gepensioneerden die denken: wat was het vroeger toch mooi. Maar die periode ligt achter ons.”

Reageer op dit artikel
Lees voordat u gaat reageren de spelregels