nieuws

Verbod op inpakken bouwstoffen

bouwbreed

Het inpakken van vervuilde bouwstoffen is vanaf 2020 niet meer mogelijk. Dat zeggen bronnen tegen Cobouw. Staatssecretaris Atsma (milieu) ondertekent morgen de Green Deal met de afvalsector.

Einde nabij voor ‘loempiaconstructie’

Met het verbod komt een eind aan een tijdperk van 25 jaar, waarin aannemers zogenoemde IBC-bouwstoffen mogen inpakken, beheren en controleren.

Het akkoord betreft afvalproducten die in de bodem kunnen uitlogen. Bodemas, vervuilde grond, vliegassen, gebroken koperslak-keien en bepaalde granulaten zijn daarvan de meest bekende voorbeelden.

Vooral in de wegenbouw zijn IBC-bouwstoffen populair als alternatief voor zand of andere ophoogmaterialen, omdat ze goedkoop zijn. De producenten betalen opdrachtgevers of aannemers zelfs geld om het restproduct te begraven in kunststof folies.

Het voorgoed afrekenen met IBC-Bouwstoffen komt niet helemaal uit de lucht vallen. In januari meldde Cobouwal dat Rijkswaterstaat het gebruik van bodemas wil inperken. Uit de nieuwe afspraken blijkt volgens de bronnen dat bodemas de komende jaren nog wel mag worden toegepast onder strikte voorwaarden. De innameprijs van bodemas zal hoe dan ook toenemen, verwachten de deskundigen.

In de Green Deal komt verder te staan dat jaarlijks 50 procent van de bodemas (ongeveer 750.000 ton) vanaf 2017 moet zijn opgewerkt tot vrij toepasbare grondstoffen. “Dat moet wel lukken”, reageert bouwstoffendeskundige Dick Eerland. “Elke afvalver-brandingsinstallatie (avi) is wel ergens mee bezig. De één wil het wassen, de ander wil het gebruiken in beton.”

Eerland kan zich zelfs voorstellen dat een ton bodemas op termijn geld oplevert. “De metalen die erin zitten kun je verkopen aan de schrootindustrie.”

Nederland introduceerde de IBC-bouwstoffen in 1995 samen met het Bouwstoffenbesluit. Toen heette het nog de ‘Categorie Bouwstoffen 2’.

Eerland juicht het toe dat het kabinet “loempia-constructies” onder wegen wil verbieden. “Het is een uitdaging voor de sector om deze zaak schouder aan schouder aan te pakken.”

Hoe duurzaam Atsma’s beloften zijn, moet nog blijken: zijn er in 2020 onvoldoende fabrieken om de IBC-bouwstoffen op te werken tot schonere materialen, dan mag de inpakpraktijk langer doorgaan.

Reageer op dit artikel

Gerelateerde tags

Lees voordat u gaat reageren de spelregels