nieuws

‘Puzzels oplossen, dat maakt mij blij’

bouwbreed

De Gooisebrug over de Leidsche Rijn in Utrecht is vervaardigd van zeerhogesterktebeton. Hij kreeg de Nederlandse Betonprijs 2011 en de Europese Betonprijs 2012. Wie is eigenlijk de architect van deze brug? Een interview met Geerte van der Steen.

“Ik verzamelde hun eisen en w ensen, knoopte ze aan elkaar. De Gooisebrug moest functioneel worden, maar ook mooi zijn. De beheerder stelde voor om gebruik te maken van zeerhogesterktebeton. Toen vielen de puzzelstukjes in elkaar. Puzzels oplossen, dat maakt mij blij.” Dat zegt Geerte van der Steen, de vormgeefster van de voetgangersbrug over de Leidsche Rijn bij de T-kruising van Strijkviertel en Rijksstraatweg in Utrecht.

Van der Steen studeerde bouwkunde aan de TU Eindhoven. Hoewel zij is afgestudeerd op een architectuurhistorisch onderwerp (‘De verkenning van de tussenschaal, toegepast op de pieren van de Leuvehaven in Rotterdam’), werkt zij nu voor de afdelingen ‘Bouwtechniek en Constructies’ en ‘Ontwerp Openbare Ruimte’.

“Ik heb de brug vrij vlot ontworpen in 3D met Sketchup”, aldus Van der Steen. “De basis is een T-vormige ligger, met materiaal waar het nodig is voor de krachten. Het brugdek is 1,60 meter breed. De poot van de T gaat van breed en kort bij de landhoofden naar smal en hoog in het midden. Hierdoor ontstaan in het aanzicht twee bogen, wat de slankheid van de c onstructie versterkt.”

Vormvrijheid

De bestaande brug, een b etonnen dek op stalen palen, was aan vervanging toe. “Ik werd ingeschakeld door de beheerder van Civiele Constructies”, licht Van der Steen toe. “Hij wilde een constructie met weinig onderhoud, bijvoorbeeld van zeerhogesterktebeton. Het bijzondere van beton is de vormvrijheid. Met vezels gewapend beton biedt nog meer vrijheid.”

“Ik wist wel dat we met iets bijzonders bezig waren”, aldus Van der Steen. “Het betonmengsel was yoghurtachtig. De verharding ging na 28 dagen nog verder. Bij gebrek aan Nederlandse normen hebben we Franse normen gebruikt. De brug is in één keer gestort, zonder naden. Ik voelde in de kist, hij was superstrak. Hij heeft kleine vellingkantjes. De brug is op zijn zijkant gestort. We hebben wel wat wapening opgenomen voor de bevestiging van de leuningen. De afstand tussen de stijlen van de leuningen neemt af naar het midden en toe naar de landhoofden. De brug werd op een vrachtwagen aangevoerd en met een kraan geplaatst. Het was een bijzonder moment: ‘ja, hij past’.”

Verouderingsproef

Een proefstuk van het met staalvezels gewapende zeerhogesterktebeton (C115/135) is onderworpen aan een verouderingsproef. Op den duur verschijnen bruine puntjes door corrosie van de vezels. Maar het oppervlak is zo dicht, dat niets aan het beton hecht. Van der Steen laat een gebroken proefstuk zien op kantoor. De fijne staalvezels maken een ‘ping ping’-geluid als je een vinger langs het breukvlak haalt. “Het was een pilot project. Maar zeerhogesterktebeton zit nu in onze gereedschapskist. Ik zie nu overal bruggen en andere projecten waarbij het toegepast kan worden, Toch een beetje een beroepsdeformatie.”

Het is de eerste brug van Van der Steen die uitgevoerd is. Momenteel werkt zij aan een houten brug van Nobelwood, met biopolymeren gemodificeerd Europees hout. Ook is zij bezig met een 100 meter lange fietsbrug van staal. Ziet zij een grote toekomst als vormgever van vooruitstrevende bruggen? “Ik ben geen diehard architect die alleen voor de vorm gaat”, antwoordt Van der Steen. Zij heeft meer plezier in het oplossen van puzzels samen met gebruikers. Duurzaamheid (sustainability) is ook belangrijk, als het maar geen verstard milieudenken wordt. En het moet maatschappelijk verantwoord. “We werken met gemeenschapsgeld”, benadrukt ze.

Kaderkop verwijderen

kader verwijderen, in plaats daarvan tekst

Reageer op dit artikel

Gerelateerde tags

Lees voordat u gaat reageren de spelregels