nieuws

Pseudo-inspraak

bouwbreed Premium

Maandag is het zover. Dan zijn de 80-kilometerzones officieel verleden tijd. En dus mag er op de A10-West, de A13 Rotterdam-Overschie en de A12 Voorburg weer 100 worden gereden. Het opheffen van de zones past in de rijksaanpak ‘Sneller waar het kan, langzamer waar het moet’. Onder diezelfde vlag mag vanaf 1 september ook op […]

Maandag is het zover. Dan zijn de 80-kilometerzones officieel verleden tijd. En dus mag er op de A10-West, de A13 Rotterdam-Overschie en de A12 Voorburg weer 100 worden gereden. Het opheffen van de zones past in de rijksaanpak ‘Sneller waar het kan, langzamer waar het moet’. Onder diezelfde vlag mag vanaf 1 september ook op bijna de helft van alle snelwegen 130 worden gereden.

‘Waar het kan’ is gedefinieerd als ‘waar ruimte is binnen de normen voor geluidsoverlast, luchtkwaliteit en veiligheid’. En inderdaad, die is er steeds vaker. Auto’s zijn bijvoorbeeld schoner dan voorheen. Maar bij de 80-kilometerzones speelt nog iets anders: ze werken goed. Uit een evaluatie in 2008 bleek dat fijn stof met 10 procent was afgenomen en stikstofoxiden met zeker 20 procent.

Maar goed, als iets ‘kan’, wil dat nog niet zeggen dat het moet. Je zou namelijk ook de norm kunnen aanscherpen. Afschaffing van de zones is dus gewoon een politieke keuze. En als een kabinet daarvoor in de Kamer een meerderheid vindt, zoals in dit geval, is dat zijn goed recht. Sterker nog, dat is democratie en daar ben ik een groot fan van.

Alleen ik ben niet zo’n fan van de pavlovreactie van de overheid die bij dit soort politieke, democratische beslissingen ook zegt de individuele stem van de burger te willen meewegen. Onder dat mom werden ook over het afschaffen van de 80-kilometerzones informatiebijeenkomsten georganiseerd met een hoog wij-horen-graag-wat-u-ervan-vindt-gehalte. De opkomst was zeer klein, het cynisme zeer groot.

Publieksparticipatie kán een belangrijk onderdeel zijn van besluitvormingsprocessen. Maar dan alleen als er ook echt iets te participeren valt. Zo niet, vraag de burger dan ook niet rechtstreeks om zijn mening. Die voelt namelijk feilloos als het een pseudo-inspraakprocedure is waarvan de uitkomst allang vaststaat. Het vertrouwen in de overheid neemt daardoor af.

Soms is de beste publieksparticipatie gewoon géén publieksparticipatie.

Reageer op dit artikel