nieuws

interview han weber‘Evacuatie Randstad een nachtmerrie’

bouwbreed Premium

Als de Randstad nu overstroomt, zijn de gevolgen aanzienlijk groter dan op papier staat. Dat is een probleem van alle Nederlanders, vindt Han Weber, gedeputeerde water in Zuid-Holland.

Atsma is lid van het CDA. De partij heeft ‘veel’ kiezers op het platteland. Is dat misschien de reden dat de staatssecretaris van water niet zegt dat alle Nederlanders moeten dokken voor betere dijken in de Randstad en het rivierengebied?

Weber schudt het hoofd. “Daar wil ik hem niet van betichten. Ik neem aan dat hij zuiver in deze discussie staat.”

Het diplomatieke antwoord siert de gedeputeerde. Zwartepieten doe je niet in de krant. Toch is hij het gepolder over toekomstige waterveiligheid zat. “Het is tijd voor een open en eerlijk debat.”

Weber beseft dat de belangen groot zijn. Het gaat niet om klein bier. Daar heeft Atsma gelijk in. Maar met twee jaar langer nadenken schiet niemand iets op, oordeelt hij. “De discussie blijft per definitie gevoelig. Je trekt altijd een lijn. Maar het zou me verbazen als aan het eind van de rit blijkt dat de economische motor van Nederland toch geen extra bescherming krijgt.”

Met andere woorden: om het rivierengebied, Noord-Holland, Zuid-Holland en Utrecht beter te beschermen moet er geld bij, dat staat vast, aldus Weber. Waarom dan wachten?

Atsma wil eerst uitvogelen wie voor die nieuwe investeringen moet opdraaien. Een zwak excuus, meent Weber. “Ik snap best dat het een ander verhaal wordt als het grapje ons 100 miljard euro gaat kosten. Maar het is gewoon tijd voor een open discussie.”

De gedeputeerde vindt dat Atsma onduidelijk is. Hij snapt dat het eindeloos ophogen van dijken ophogen onbetaalbaar is, dat goed voorbereid vluchten er tegenwoordig bijhoort en dat slim bouwen, omdat elk bouwplan onder NAP ons land kwetsbaarder maakt, moet. Tegelijkertijd koopt hij weinig voor ‘meerlaagse veiligheid’. Wil je de toekomst van de Drechtsteden veilig stellen, dan is er meer nodig: “Er zitten nogal wat nuances in het verhaal van staatssecretaris Atsma. Rotterdam krijg je niet geëvacueerd. Dat is een logistieke nachtmerrie.”

Weber trapt een extra deuk in het normenstelsel dat uit 94 dijkringen bestaat en in de jaren zestig vorm kreeg naar aanleiding van de Watersnoodramp in 1953. Iedereen weet dat dát risicomodel verouderd is door de komst van extra inwoners, nieuwbouwwijken en kantoren. Vooral in de Randstad. De oplossing laat echter op zich wachten. Niet in 2011, maar in 2013 komt Deltacommissaris Wim Kuijken met ­een voorstel. “Ging het maar wat sneller”, zucht Weber. “In de Drechtsteden en de Rijnmond bekijken we hoe we de waterveiligheid kunnen verhogen. Maar dan is het wel handig om te weten met welke opdracht je op pad wordt gestuurd.”

Of de norm omhoog gaat of juist niet. Dat maakt hem niet eens echt uit. Hij wil duidelijkheid. “Het is tijd voor een politieke uitspraak. Dit gaat om iets majeurs.”

Met Utrecht en Noord-Holland en waterschappen in de Randstad kwam Zuid-Holland vorige jaar al met een plan. De drie provincies en de vijf waterschappen stellen voor om het aantal grensoverschrijdende Dijkringen (14, 15 en 44) in de regio samen te voegen tot één norm.

“Dat scheelt geld en biedt Utrecht en Zuid-Holland op papier direct meer bescherming”, beweert Weber. “De forse investeringen die we moeten plegen in de Hollandse IJsseldijk en de Amsterdam-Rijnkanaaldijk zijn dan niet meer nodig.”

Hoewel Atsma begin deze maand positief op het plan reageerde, blijft Weber ongeduldig. “De dijken staan niet op instorten, ik weet ook niet of er bouwplannen wachten op nieuwe normen, maar de zogeheten Deltabeslissing die in 2015 genomen wordt, lijkt mij rijkelijk laat.”

Reageer op dit artikel