nieuws

Betere corridor tussen Rotterdam en Antwerpen

bouwbreed Premium

Betere corridor tussen Rotterdam en Antwerpen

Arcadis onderzoekt de mogelijkheden om de belangrijke vaarroute Rotterdam – Antwerpen te verbeteren. De opdracht past in het programma Risico Inventarisatie Natte Kunstwerken (RINK) waarmee Rijkswaterstaat zeker vijfhonderd objecten onder de loep legt.

Tot het onderzoek dat Arcadis zal verrichten behoren de Volkeraksluizen, het grootst sluizencomplex voor de binnenvaart in Europa. De verbinding tussen het Hollands Diep en het Volkerak kampt met oplopende vertraging voor het scheepvaartverkeer. De norm voor het oponthoud bedraagt een half uur, waarvan een kwartier verloren gaat aan het schutten. Steeds vaker moeten de schippers meer tijd uittrekken dan de geplande dertig minuten. Het complex bestaat uit drie sluizen voor de beroepsvaart, een voor de recreatievaart en vier spuisluizen. “Het programma RINK vindt zijn oorsprong in de stalen bruggenproblematiek”, zegt Wolter Seinen van Arcadis. “Gaandeweg zijn we breder gaan kijken naar de risico’s. De aandacht gaat nu uit naar het hele watersysteem. Hoe presteren objecten als sluizen en stuwen? Waar gaat het water heen en hoe verhoudt zich dat met de scheepvaart?”

Het nieuwe denken in corridors gaat niet onmiddellijk uit van de oude eis van 98,5 procent beschikbaarheid voor het scheepvaartverkeer. De ingenieurs maken een afweging van de te maken kosten. “Misschien moet je wel een tandje terug naar 97 procent. Dat is heel realistisch in deze economische tijden. Je kijkt ook waar maatregelen het meeste nut hebben voor niet slechts een enkel object maar voor de gehele corridor.”

In de aanpak werken – anders dan voorheen – analisten en inspecteurs nauw samen, de kamergeleerden van de tekentafel en de mensen uit de praktijk. Gesprekken worden gevoerd met de beheerders. Waar zitten de grootste problemen? Waar constructief de belangrijkste risico’s? “De nieuwe vorm van samenwerking is een verrijking”, zegt Seinen. “Vroeger werkte je volgens twee lijnen. Volgens de analytische kant op grond van de waterwet en de kennis van het object door het verrichten van inspecties. Aan de ene kant de mensen met hun hoofd in de wolken en aan de andere kant degenen met de voeten in de klei. Die twee lijnen hebben we samen aan tafel gebracht.”

Seinen zou graag zien dat de nieuwe werkwijze over heel Nederland wordt uitgerold. “We krijgen dan een soort Nederland 2.0. Op de Maasroute liggen veel sluizen en stuwen. Moet je niet twee stuwfuncties naar één plek brengen om de onderhoudskosten omlaag te brengen?”

Iconen

Aan architectonische iconen als de stuwen bij Hagestein, Amerongen en Driel wil Seinen niet tornen. Wel zet hij vraagtekens bij de hoge onderhoudskosten. Wellicht is het zinvol om in de corridor aanpassingen te bouwen om de kosten te drukken.

Dick de Wilde van Rijkswaterstaat omschrijft RINK als een programma dat de onderhoudstoestand bekijkt van de bestaande kunstwerken in het licht van de veranderende omstandigheden. Een derde van alle sluizen en stuwen dateert van voor 1940. “De zeven stuwen in de Maas stammen uit de jaren twintig, dertig. Het zijn heel belangrijke objecten voor het water en de scheepvaart. We controleren op betrouwbaarheid en beschikbaarheid en maken dan scenario’s. Het is aan de politiek om dan een keuze te maken.”

De order om de corridor Rotterdam – Antwerpen te inspecteren en analyseren levert Arcadis 2 miljoen euro op. Eerder bestudeerde het ingenieursbureau de sluis- en stuwcomplexen in Nederrijn, Lek, IJsselmeer, Zuid-Willemsvaart en Twentekanaal. Bij het onderzoek naar de vaarweg naar Twente bleef de – nu haperende – sluis bij Eefde buitenschot. De sluis waar de deur uit de ophanging is losgekomen, had immers in 2008 nog een grote onderhoudsbeurt gehad.

Reageer op dit artikel