nieuws

Afscheid

bouwbreed

Opvallend afwezig in de berichtgeving van afgelopen week over het onderzoek naar de invloed van de crisis op de architectenbranche van de BNA is de informatie waar het werk van de bureaus zich bevindt. De reden ken ik denk ik wel: Veel bureaus met werk in het buitenland zijn geen lid van de BNA. Toch […]

Opvallend afwezig in de berichtgeving van afgelopen week over het onderzoek naar de invloed van de crisis op de architectenbranche van de BNA is de informatie waar het werk van de bureaus zich bevindt. De reden ken ik denk ik wel: Veel bureaus met werk in het buitenland zijn geen lid van de BNA. Toch denk ik dat de hoeveelheid onderhanden werk in het buitenland niet moet worden onderschat. NRC-Handelsbladbracht dit fenomeen recentelijk ook onder de aandacht in een artikel over OMA. Zonder buitenlandse opdrachten (en werknemers!) zouden veel Nederlandse architectenbureaus helemaal niet meer bestaan of in ieder geval veel kleiner zijn. Ook qua architectonische ambities wordt Nederland inmiddels internationaal voorbijgestreefd. De door Paul Schnabel onlangs in zijn alternatieve troonrede gemunte term “modern-conservatief” voor de stand van de Nederlandse samenleving (te downloaden van de website van het Sociaal Cultureel Planbureau) is ook zo toepasbaar op het Nederlandse architectuurklimaat. Er bestaat veel angst om verworvenheden uit het verleden te verliezen in combinatie met een toenemend gebrek aan vertrouwen in het hier en nu. Voor een deel van de Nederlandse architecten is dat ‘nu’ al niet meer ‘hier’. Een positieve consequentie hiervan kan zijn dat de grote Nederlandse steden voor de architectuur en de rest van de creatieve industrie een soort wereldcentrum zouden kunnen worden, zoals bijvoorbeeld Londen dat is voor de financiële wereld. De verworvenheden uit het verleden trekken vele jonge ambitieuze internationale ontwerpers aan om hier te komen werken. Maar met de Nederlandse huisvesting, verplichte pensioenen en tergend langzame werkvergunningsprocedures jaag je ze tot dusverre ook net zo snel weer weg. Ook ik neem afscheid, maar dan van deze plek in Cobouw. Ik heb graag met u allen mijn gedachten gedeeld, maar voelde me helaas soms wel wat ingeperkt door geheimhoudingsverklaringen en gevoelens van discretie ten opzichte van mijn opdrachtgevers. Daarom vind ik het nu tijd voor mijn laatste column. Rest mij nog iedereen sterkte toe te wensen in deze roerige tijden. En veel vertrouwen in de toekomst.

Architect en directeur MVRDV

Reageer op dit artikel
Lees voordat u gaat reageren de spelregels