nieuws

‘Claim van de VKG raakt kant noch wal’

bouwbreed

De Stichting Recycling VKG (SRVKG) handelt zuiver en dwarsboomt de recyclingplannen van de kunststofgevelbranche op geen enkele wijze.

Dat zegt SRVKG-voorzitter Rob van der Leij in een reactie op de beschuldigingen van Albert Zegelaar, directeur van de Verenging Kunststof Gevelelementenindustrie (VKG), aan het adres van de stichting en aan Van der Leij persoonlijk. Dat de branchevereniging doet voorkomen dat de SRVKG op 1,5 miljoen euro ‘zit’ en weigert ook maar een cent uit te geven, is volgens Van der Leij bezijden de waarheid. “Alle subsidieaanvragen worden door de stichting gewoon beoordeeld”, zegt hij. “Voorwaarde om in aanmerking voor een bijdrage uit het fonds te komen is echter wel dat de aanvrager zelf ook investeert in recycleprojecten.” En daar knelt het volgens Van der Leij. “De brancheorganisatie investeert zelf niet. Het zijn haar leden, de bedrijven, die dat doen. Daarom komt de VKG niet in aanmerking voor een bijdrage. De stichting heeft de VKG nadrukkelijk verzocht haar leden te stimuleren om een beroep te doen op het fonds.”

De gelden die de stichting vandaag de dag nog beheert zijn afkomstig uit de verwijderingsbijdrage die alle Nederlandse aanbieders van kunststof kozijnen, dus ook niet VKG-leden, tussen 1994 en 2006 verplicht hebben moeten afdragen en waarmee de inzameling en verwerking van gebruikte kozijnen werd bekostigd. In 2006 werd de heffing stop gezet. Dat gebeurde nadat de VKG zijn steun aan de regeling had ingetrokken. De afvalprijzen waren zo gestegen dat het recyclingsysteem zich zelf kon bedruipen, en zelfs winst kon maken. “De SRVKG, die een 99 procent sluitend hergebruiksysteem hanteerde, heeft toen direct al haar recyclingsactiviteiten gestaakt en alle aanbieders doorverwezen naar de VKG,” legt Van de Leij uit. “Toen is afgesproken dat de SRVKG een opdracht aan TNO zou verstrekken om het door de branche (VKG) opgezette recyclingsysteem te beoordelen. De conclusies waren teleurstellend. TNO heeft verbeterpunten omschreven die door de stichting aan de VKG zijn doorgegeven. Na een half jaar vond weer een beoordeling plaats. Ook daaruit bleek dat het VKG-systeem onvoldoende functioneerde.”

Gebakkelei

Volgens Van der Leij is daarna het gebakkelei over de fondsgelden begonnen. De VKG, die een eigen – minstens kostendekkend – recyclingsysteem heeft opgetuigd, eist de ongeveer 1,5 miljoen euro op omdat haar leden het grootste deel ervan hebben opgebracht. “De stichting was best bereid om het geld, naar rato, terug te storten”, zegt Van der Leij, “maar na overleg met het ministerie van VROM bleek dit niet de meest gewenste weg. Dat geld moest ten goede komen aan de maatschappij niet aan de bedrijven. Die hadden de verwijderingsbijdrage immers al doorberekend aan hun afnemers.”

De stichting besloot daarom het geld beschikbaar te stellen voor de beste recycling-verbeterprojecten uit de sector zelf en riep iedereen in de keten op om hun ideeën in te dienen. Die tender mislukte. De inschrijving van de VKG voldeed niet aan de gestelde criteria en ook bleek er sprake van belangenverstrengeling. “Het VKG-bestuurslid in de stichting was ook betrokken bij de inschrijving. Heel ongelukkig en ongepast natuurlijk,” aldus Van der Leij.

Dat de VKG via een rechtszaak het potje van de stichting alsnog wil bemachtigen, heeft Van der Leij vernomen. “Maar een dagvaarding heb ik nog niet gezien. We moeten dus afwachten wat er precies geëist wordt.” Ook vindt de voorzitter het erg ongelukkig dat de VKG juist nu de publiciteit zoekt. “Er wordt nu op de man gespeeld waardoor mijn bedrijven in een negatief daglicht worden gesteld. In onze rechtsstaat kunnen meningsverschillen op een beschaafde wijze worden behandeld en door een rechter worden beoordeeld.”

Reageer op dit artikel

Gerelateerde tags

Lees voordat u gaat reageren de spelregels