nieuws

Impuls voor slimme bewaking van dijken

bouwbreed

Een afgekeurde zeedijk van 22 kilometer lengte in Groningen wordt permanent bewaakt met sensoren. Ook zal er een nieuwe bezwijkproef plaatsvinden bij de IJkdijk. De laatste handtekening moet weliswaar nog worden gezet, maar Nico Pals van TNO durfde tijdens het congres FloodControl 2015 al een voorschot te nemen op de aanstaande uitbreiding van het experiment […]

Een afgekeurde zeedijk van 22 kilometer lengte in Groningen wordt permanent bewaakt met sensoren. Ook zal er een nieuwe bezwijkproef plaatsvinden bij de IJkdijk.

De laatste handtekening moet weliswaar nog worden gezet, maar Nico Pals van TNO durfde tijdens het congres FloodControl 2015 al een voorschot te nemen op de aanstaande uitbreiding van het experiment Live-dijk. In Groenekan debatteerden dijkbeheerders, onderzoekers en adviseurs over crisismanagement bij hoogwater.

Het langste dijkvak dat nu permanent met elektronica in de gaten wordt gehouden, is een 600 meter lange sectie in Eemshaven. Daar zijn in raaien haaks op de dijk op de zogenoemde geobeads aangebracht die waterspanning, temperatuur en beweging registreren. Ook ligt er in de lengterichting van de dijk glasvezelkabel, waarmee een paar parameters worden bepaald. Die techniek is weliswaar iets minder nauwkeurig dan de geobeads maar zamelt wel over de hele lengte van 600 meter informatie in. En de glasvezeltechnologie ontwikkelt zich nog snel.

Daarnaast worden nog vijf andere stukjes dijk permanent in de gaten gehouden, één dijkje in Engeland en een dam in Sint Petersburg. De gegevens van al die projecten worden binnenkort centraal ingezameld en geïnterpreteerd in een nieuw Dijk Data Service Centre.

De afgekeurde dijk van waterschap Noorderzijlvest voegt ineens 22 kilometer toe aan de totale lengte geïnstrumenteerde dijk. Met de operatie is in totaal 12 miljoen euro gemoeid.

Daarnaast gaat er binnenkort een nieuw onderzoek van start bij de IJkdijk in Bellingwolde. De verschillende leveranciers van sensoren krijgen daarbij niet van tevoren te horen welk bezwijkmechanisme zal optreden, maar moeten op basis van de gegevens die ze tijdens de proef inzamelen een voorspelling doen. Bovendien worden in de nationale dijkenproeftuin meerdere bezwijkmechanismen gesimuleerd.

Baten

Het maken van een gedegen kosten/batenanalyse voor dijkmonitoring is overigens nog een lastig verhaal, zo bleek op het congres in Groenekan. TNO, Deltares en IBM voerden vorig jaar zo’n analyse uit voor de dijkring van het eiland van Dordrecht. Maar daarbij bleken zoveel parameters in het geding, en moesten zoveel inschattingen worden gemaakt, dat de uitkomst erg ongewis is. In de helft van de gevallen bleek monitoring geld op te leveren. Doordat de elektronica tijdig waarschuwde voor bezwijken, kon maatschappelijke schade voorkomen worden. In de andere helft kostte de monitoring meer geld dan het opleverde.

Een veel grotere barrière voor de invoering van meer monitoring is, volgens diverse sprekers tijdens FloodControl 2015, het ontbreken van een prikkel bij waterschappen om live-monitoring met sensoren in te voeren. Wanneer bij de verplichte zesjaarlijkse toetsing nu een dijk wordt afgekeurd, betaalt het Rijk de volledige kosten van herstel. Die situatie gaat met het bestuursakkoord Water veranderen; de waterschappen moeten dan zelf opdraaien voor de helft van de herstelkosten. De verwachting is dat ze dan minder gauw geneigd zijn dijken af te keuren. Dat moeten ze echter wel kunnen onderbouwen en daarbij kan monitoring op afstand een rol spelen.

Reageer op dit artikel

Gerelateerde tags

Lees voordat u gaat reageren de spelregels