nieuws

opi Column Verhoeven0303

bouwbreed

Wraak De beslagen vitrineruit in het Jubelparkmuseum te Brussel, deed me onmiddellijk denken aan een beleving van ruim vijftig jaar geleden in de snoepwinkel van ‘Trees Drop’. Dat die naam waarschijnlijk niets te maken had met de uitgestalde koopwaar maar met de volkse vereenvoudiging ‘bij Trees erop’, kwam toen nog niet bij mij op. Wekelijks […]

Wraak

De beslagen vitrineruit in het Jubelparkmuseum te Brussel, deed me onmiddellijk denken aan een beleving van ruim vijftig jaar geleden in de snoepwinkel van ‘Trees Drop’. Dat die naam waarschijnlijk niets te maken had met de uitgestalde koopwaar maar met de volkse vereenvoudiging ‘bij Trees erop’, kwam toen nog niet bij mij op. Wekelijks mochten wij bij haar voor vijf cent iets kopen, de honorering voor onze bijdrage aan de foerage voor het kleinvee waarmee we opgroeiden. Die soesa bestond voornamelijk uit het verzamelen van aardappelschillen en andere voedselrestanten bij de buurtbewoners. Van kinderarbeid wil ik niet direct spreken maar we werden wel gedwongen, hadden weinig keus en werden zwaar ‘onderbetaald’. Ondanks de grote variëteit in het aanbod, werd die stuiver traktement, meestal na zorgvuldige afweging, aarzeling en beslagen vitrineruit, omgezet in twee ‘Belga’s’. Met dat beeld van vroeger hing ik dus met mijn snuit boven die uitstalkast in de Belgische hoofdstad. Deze keer was het geen snoepgoed dat het hart sneller deed kloppen en de ruit bevochtigde, maar talloze artefacten uit het Azteekse rijk. Met grote bewondering beschouwde ik het vakmanschap van de ambachtslui: prachtige gebruiksvoorwerpen, sieraden, maskers, beelden, enz., veelal gerelateerd aan geloof en religieuze belevingen. Met een verwarrend gevoel beleefde ik de schoonheid van een ongekende kwaliteit van ‘het maken’. Deze voor ons nagenoeg onbegrijpelijke maar wel bijzondere cultuur, waarin mensenoffers en kannibalisme normaal was, verdween overigens nog sneller dan dat zij ontstond. De Spaanseconquistadores wisten met list en bedrog rond 1520, binnen enkele jaren een goed georganiseerde samenleving aan de westkust van Midden-Amerika, om zeep te helpen. Niet alleen de verwerpelijke hebzucht naar goud en zilver van de ‘witte mannen’, maar ook de besmetting met Europese ziekten, zoals pokken en mazelen deden de Azteken de das om. Enerzijds was ik de Spanjaarden dankbaar dat zij het voor mij mogelijk hebben gemaakt om niet te ver van huis dit alles te aanschouwen, anderzijds ervoer ik de volledige vernietiging van een cultuur door diezelfde Spanjolen als bruut. Het idee dat er na bijna 500 jaar uit Mexico een wraak komt middels een wereldwijde pandemie, deed het goud in de vitrine nog meer blinken.

Algemeen directeur

techniekHuys

Reageer op dit artikel
Lees voordat u gaat reageren de spelregels