nieuws

De vermorzeling van het cultureel erfgoed

bouwbreed Premium

Onvoldoende geld voor de restauratie van molenaarswoning De Blijdschap in Zaandam. (Cobouw 9 december). Het is op het eerste gezicht een berichtje voor de kantlijn. Maar helaas is er meer aan de hand. De gang van zaken rond het zeventiende eeuwse molenaarshuis symboliseert de teloorgang van het vaderlands cultureel erfgoed.

Bezuinigen, bezuinigen en nog eens bezuinigen is het parool van de regering Rutte. En waarop kun je beter beknibbelen dan op cultuur? Immers Henk en Ingrid hebben er niks mee en zij zijn bij monde van hun roeptoeter Geert Wilders toonaangevend in Nederland. Zonder Henk en Ingrid geen Geert en zonder Geert geen kabinet Rutte.

Een penibele situatie die de genadeklap betekent voor vele, misschien zelfs het merendeel, van de monumentale gebouwen in Nederland. Werd eerder dit jaar bekend dat duizenden rijksmonumenten staan te verpieteren, het relaas van De Blijdschap wijst uit dat de situatie voor de gemeentelijke monumenten niet rooskleuriger is. Gemeentebesturen trekken nauwelijks nog geld uit om zulke gebouwen in oude luister te herstellen. Te duur. “Zelfs een laagrentelening om restauraties van beeldbepalende panden mogelijk te maken, bestaat niet”, verzuchtte Frans Wytema die het voor De Blijdschap opneemt, op 9 december in deze krant.

Daar valt tegen in te brengen dat in een tijd dat forse bezuinigingen volgens het landsbestuur onontkoombaar zijn, monumenten onmogelijk kunnen worden ontzien. Geld besparen op de broodnodige zorg voor ouderen en gehandicapten en tegelijkertijd forse subsidies geven voor het opknappen van oude gebouwen lijkt zeer onrechtvaardig.

Een vraagteken achter deze stellingname is echter op zijn plaats. Nederland telt talloze onvervangbare monumenten. Die worden nu geslachtofferd aan de botte bijl die de regering Rutte hanteert. Tezelfdertijd staat een van de belangrijkste peilers van onze economie, de bouwsector, in hetbrakke water.

Rente

Het opgrote schaal restaureren van monumenten komt de branche ten goede en daarmee de economie. Het geïnvesteerde vermogen vloeit op termijn met rente terug in de schatkist dankzij toerisme. Beknibbelen op restauraties daarentegen heeft het omgekeerde effect.

Restauratieaannemers zullen niet kunnen overleven, waardoor de bouwsector verder wegzinkt en de economie nog wankeler wordt. Monumenten zullen vanwege de abominabele staat van onderhoud letterlijk het veld moeten ruimen. En toeristen gaan Nederland mijden. Wie wil zijn vakantie doorbrengen tussen de puinhopen van politiek onvermogen en culturele onverschilligheid?

“Waar visie ontbreekt regeert de boekhouder”, zei Wytema tegen Cobouw. Je zou willen dat dat waar is want een boekhouder is wellicht voor rede vatbaar. Maar waar in Nederland visie ontbreekt, voeren Henk en Ingrid de regie. Met als gevolg de teloorgang van de restauratiesector en de vermorzeling van het cultureel erfgoed.

Reageer op dit artikel