nieuws

Milieubeweging verliest geloofwaardigheid

bouwbreed Premium

Het energiedebat begint steeds meer op dat over klimaatverandering te lijken: een belangrijk onderwerp dat iedereen raakt, maar waarin voor- en tegenstanders elkaar zó de tent uit vechten dat het publiek zich langzaam afkeert. Ook nu verwijt de milieubeweging de overheid, de energie-industrie en politieke partijen ter rechterzijde gebrek aan realiteitszin, een te positieve kijk […]

Het energiedebat begint steeds meer op dat over klimaatverandering te lijken: een belangrijk onderwerp dat iedereen raakt, maar waarin voor- en tegenstanders elkaar zó de tent uit vechten dat het publiek zich langzaam afkeert. Ook nu verwijt de milieubeweging de overheid, de energie-industrie en politieke partijen ter rechterzijde gebrek aan realiteitszin, een te positieve kijk en verdraaiing van de feiten. Maar de milieubeweging bedient zich van precies dezelfde middelen.

Zo stelt het Wereld Natuur Fonds (WNF) dat een nieuwe kerncentrale in Nederland onveilig is. Dat zou staan in een rapport dat de organisatie heeft laten maken. Er is alleen één probleem: die conclusie staat er helemaal niet in. Het rapport komt niet verder dan dat het risico op een kernramp eigenlijk niet in te schatten is, dat iedere risicoberekening die wordt gedaan per definitie niet klopt en daarmee dús een vals gevoel van veiligheid geeft.

De overheid is te optimistisch, is de conclusie. Maar als dat zo is, is bijvoorbeeld Greenpeace dat net zo. Hun marsroute naar een schone-energiewereld is gebaseerd op de ene rooskleurige aanname na het andere optimistische wensbeeld. Toch is er één groot verschil met de overheid: de milieuorganisatie vindt dat zij de wet mag overtreden. Daarmee krijgt een in basis nuttige protestclub een akelig randje; een randje dat nu op veel minder steun kan rekenen dan bijvoorbeeld in de jaren zeventig.

Protestorganisaties die doen wat ze hun opponenten verwijten, verliezen niet alleen aan geloofwaardigheid, maar dragen ook bij aan een verdere polarisatie. Het pleidooi van de PVV om Greenpeace desnoods het land uit te zetten, was dan ook even kolderiek als voorspelbaar. En terwijl beide kampen met moddergooien, spinnen en manipuleren hun morele gelijk proberen te halen, verlaat het publiek langzaam de arena. Om in Ajax-termen te blijven: het is niet meer de club die centraal staat, maar het ego.

Directeur De Boer Communicatie – techniek & wetenschap

Amsterdam

Reageer op dit artikel