nieuws

Competenties

bouwbreed Premium

Goede minimumeisen formuleren is best ingewikkeld. Een goed gunningssysteem, dat werkelijk doet wat het belooft, is zeldzaam. Maar een zinvolle methode van nadere selectie kom ik in de praktijk nauwelijks tegen. En dat terwijl met name in de b&u-sector de aanbesteding met voorafgaande selectie vaak voorkomt. Terecht, want de rekenkosten om tot een aanbieding te […]

Goede minimumeisen formuleren is best ingewikkeld. Een goed gunningssysteem, dat werkelijk doet wat het belooft, is zeldzaam. Maar een zinvolle methode van nadere selectie kom ik in de praktijk nauwelijks tegen. En dat terwijl met name in de b&u-sector de aanbesteding met voorafgaande selectie vaak voorkomt. Terecht, want de rekenkosten om tot een aanbieding te komen zijn daar vaak fors.

De praktijk: iedereen mag maximaal drie referenties aanleveren. De partij met de meeste exotische kenmerken verenigd in deze referenties, krijgt de meeste punten. De mooiste voorbeelden vind je terug bij de ‘multifunctionele gebouwen’. Wie in één referentie functies heeft verenigd als een basisschool, een aantal aanleunwoningen, een theater, een kinderopvang en een kantoor, scoort de meeste punten. Klinkt dat logisch? Ik mijn oren niet…

Een inschrijver die al deze functies al eens heeft gebouwd, maar niet gecombineerd in één project, is kansloos ten opzichte van een inschrijver die toevallig al een keer een basisschool met een kinderopvang en een kantoortje heeft gebouwd. Dat deze laatste geen enkele ervaring heeft met theaterbouw – waarschijnlijk de enige echt relevante, aanvullende competentie – maakt kennelijk niets uit. U begrijpt dat de grote bouwers, die de meeste referenties in huis hebben, de meeste kans hebben dat er enkele referenties bijzitten waarin toevallig een aantal van de eisen gecombineerd zijn.

En dus is deze hele exercitie eigenlijk een andere manier om te zeggen “meer is beter”. Dat kan ook een afweging zijn, maar het is niet wat eigenlijk bedoeld werd! Wat eigenlijk wel bedoeld wordt, is dat bepaalde competenties tot een voorsprong leiden. “Ervaring met theaterbouw”, bijvoorbeeld. En “ervaring met het combineren van functies in één gebouw”. En die kunnen nog best wat “smarter” worden geformuleerd, hoor. Maar of deze competenties door middel van één of meer referenties worden aangetoond, mag geen verschil maken.

En zo blijkt het opeens verrassend eenvoudig om een goede wijze van selectie vorm te geven! Hoe komt het nou toch dat ik die in praktijk zo weinig zie?

Adviseur aanbestedingsrecht

Reageer op dit artikel