nieuws

Eigen verantwoordelijkheid leegstand

bouwbreed

Zo af en toe stuit je in onze westerse wereld op steden in verval

Detroit is een goed voorbeeld. Toronto een ander. Zonder uitzondering gaat het om ooit machtige steden met een imposante geschiedenis. Maar soms is verval kennelijk onafwendbaar, hoezeer we ook ons best doen dat tegen te gaan. Maar verval schrikt ons af. Ik moet hier regelmatig aan denken als ik pleidooien lees voor meer overheidsinterventie om de kantorenvoorraad te saneren. Het doel: saneer! is juist, maar ik ben erg verbaasd over het middel: overheidsinterventie! Het is net als hondenpoepbeleid. De overheid is er voor de gevolgen en de maatregelen, terwijl we het gewoon over de fatsoenlijke samenleving zouden moeten hebben met elkaar. Maar terug naar de leegstaande kantoren. Ook al heeft de markt laten zien niet in staat te zijn verantwoordelijk te handelen, zal het toch de markt zelf moeten zijn die acteert. Dan zijn er drie manieren: slopen en opnieuw beginnen, met andere functies. Het idee van de verticale buurt omhelzen en van het gebouw een gemeenschap maken met veel verschillende functies, zoals wonen, werken, opleiden, recreëren, verzorgen, winkelen, verbouwen van groente, etc. Dit vergt een model van open innovatie met de buurt en gebruikers. Co-creëren dus. Of het gebouw om niet of voor een zacht prijsje beschikbaar stellen aan startende ondernemers of kunstenaars die er voor zorgen dat de locatie vanzelf hip wordt en er tezijnertijd vanzelf een onvoorziene oplossing gloort. Gentrification, noemen we dat. Gemeenschappelijk kenmerk van alle drie manieren is dat eigenaren zelf moeten gaan handelen. Daar zijn het tenslotte ondernemers voor.

Andersson Elffers Felix
Utrecht

Reageer op dit artikel
Lees voordat u gaat reageren de spelregels