nieuws

Ondergrondse duik van 10 kilometer hoogspanning

bouwbreed Premium

Ondergrondse duik van 10 kilometer hoogspanning

De 10 kilometer ondergrondse 380 kilovoltleiding ten zuiden van Delft is het succes van intensief overleg. Volgens projectmanager Hans van Engelenburg van ingenieursbureau DHV zijn bestuurders en burgers het beste af door in een vroeg stadium met elkaar in gesprek te gaan.

Beheerder Tennet krabt zich nog steeds achter de oren. De Technische Universiteit Delft zal minstens zes jaar controleren hoe het grootschalige stroomtransport zich onder het aardoppervlak gedraagt. Nergens ter wereld is een stroombeheerder akkoord gegaan met het plan maximaal twintig kilometer 380 kV-kabel, waarvan tien kilometer bij Delft, onder de grond te brengen. Seriespoelen en extra beheer zijn nodig om het stroomtransport vergelijkbaar te maken met het vervoer via hoogspanningsmasten elders op het tracé.

“Van het voorbeeld Delft kunnen andere gemeenten leren. Veertig tot vijftig gemeenten krijgen vanwege de uitbreiding van het 380 kV-net met dezelfde problematiek te maken”, zegt Van Engelenburg.

Hoogspanningsmasten. Wie wil nu een snelweg voor het stroomtransport bij zijn voordeur? Aan de andere kant: de stijgende behoefte aan energie vraagt om extra verbindingen. Een rol speelt ook dat door de liberalisatie van de stroommarkt minder voorspelbaar en over grotere afstanden stroom wordt vervoerd. Het risico van grootschalige uitval dreigt daardoor toe te nemen.

“De gemeente Delft was niet blij met het tracé voor de 380 kV-leiding. Maar stelde zich constructief op. Onder het motto: als de verbinding nodig is dan werken we mee.”

In de eerste plannen stonden over het gehele traject van Wateringen naar Zoetermeer zestig meter hoge masten. Innovatief, dat wel. Van het door Volker Wessels ontworpen magneetveldarme type wintrack. De eerste protesten waren al snel te horen.

Offeren we zo maar de voor vele miljoenen euro’s ontwikkelde groene zone ten zuiden van de stad? Treedt door het fijn stof van snelweg A4 wellicht het schadelijke corona-effect op waardoor mensen meer stof happen? Vragen te over.

Wethouder Anne Koning gooide niet de kont tegen de krib maar probeerde om zo veel mogelijk kabel onder de grond te krijgen. Haar opvolger wethouder Saskia Bolten was net zo vasthoudend en bezegelde het touwtrekken met duidelijke afspraken. “Niet altijd een prettige situatie. Iedereen kon verliezen.“

Verbindingen

Eenproces van intensief overleg ging van start. Sinds 2008 is de DHV’er Van Engelenburg kind aan huis bij de gemeente, nauw betrokken bij het duwen, trekken en weer loslaten. Zijn centrale opdracht: hoe krijgen we zoveel mogelijk kabel onder de grond.

“Leer van Delft. Kies een constructieve opstelling. Blijf praten en zoek verbindingen. Met bewoners en actiecomités is constant overleg geweest. Formeel hoeft dat niet. Het is immers een rijksproject. Toch loont het om er als gemeente energie in te steken. Gelijktijdig is overleg opgezet met de regio. Met Haaglanden en de provincie. Zorg dat de keuzes worden gedeeld en spreek met één mond.”

Inspannen

Een derde lijn richtte zich op het ministerie van Economische Zaken, zowel ambtelijk als bestuurlijk. Welke belangen stonden eigenlijk op het spel? Zowel aan de zijde van de rijksoverheid als van de gemeente?

Andere pijlen richtten zich op het politieke circuit en de diverse (niet zelden groene) belangenorganisaties. “Ook met Tennet zijn we het gesprek aangegaan. De netbeheerder heeft zich erg moeten inspannen om haar omgeving tegemoet te komen. Aanvankelijk liep de discussie stroef, nu goed.”

Ten zuiden van Delft wordt nu hard gewerkt aan tien kilometer ondergrondse hoogspanningsverbinding. De twaalf kabels duiken 2 tot 25 meter de diepte in.

Van Engelenburg: “We hebben ook een beetje geluk gehad. De kabels onder de grond zijn vijf keer zo duur als werken met hoogspanningsmasten. Ik weet niet of het in deze tijd van bezuinigen gelukt was zo’n grote lengte aan kabels onder de grond te krijgen. “

Reageer op dit artikel