nieuws

beschouwing arubaOverstap van RAW naar pps risicovol

bouwbreed Premium

Terwijl de Arubaanse overheid alleen ervaring heeft met RAW-bestekken, probeert het benedenwindse eiland binnen acht maanden verschillende pps-projecten op de rails te zetten. Nederland had daar ruim acht jaar voor nodig. De voortvarendheid in de Cariben is te prijzen, maar de grootschalige projecten zijn niet zonder risico.

De overstap van traditioneel naar pps schept ruimte voor de versnelling van projecten. Ook in Nederland speelt de regering-Rutte met de introductie van extra pps-projecten, supersnelwegen en het uitgeven van tol-concessies. Nog dit voorjaar zal het kabinet meer duidelijkheid scheppen over de te volgen koers.

Zijn collega Eman heeft voor Aruba de keus al gemaakt. Naast de snelweg tussen Oranjestad en San Nicolas heeft Aruba ook pps-projecten aangekondigd voor twee scholen, het ziekenhuis en containerhaven.

Als het lukt om de eerste opdrachten eind deze zomer op de markt te zetten, zal de regering voor een groot deel professionele marktpartijen tegenover zich vinden. Het eerste risico is dat de opdrachten te klein zijn voor grote internationale spelers en te groot en exotisch voor de drie lokale partijen. Te weinig concurrentie is funest voor een aanbesteding en pps is een poging om juist dat monopolie te doorbreken.

Als de oproep aan Strukton, BAM, Bouygues, Dragados en alle andere gegadigden wel gehoor krijgt, staat aan de marktkant een ervaren pps-partij. Zij vinden dan een onervaren opdrachtgever tegenover zich. Die wordt wel met raad en daad terzijde gestaan door de ervaren Rijkswaterstaat, maar die is uiteraard niet eindverantwoordelijk.

Ervaring

Nederlandse Rijksopdrachtgevers hameren altijd op professionaliteit bij het aangaan van complexe geïntegreerde contracten. De Arubaanse Dienst Openbare werken (DOW) heeft echter vooral ervaring met eenvoudige bestekken. Een opdracht met een omvang van een kwart miljard dollar is meteen een megaproject. Ondanks de ambitie en de bestuurlijke steun kan hardlopen ook uitmonden in doodlopen. De ingeslagen weg is niet makkelijk te keren en er is sprake van langdurige contracten met grote financiële verplichtingen. De tucht van de banken is berucht.

De ‘drive’ naar pps op Aruba is niet voortgekomen uit meerwaarde in de combinatie van ontwerp, bouw en onderhoud. Een zeer belangrijk voordeel is namelijk dat de financieringsconstructie niet drukt op de overheidsbegroting. Geen verkeerde motivatie, want internationaal onderzoek heeft uitgewezen dat veel meer landen op die gronden voor pps kiezen. De Arubaanse regering beseft terdege dat geleend geld niet gratis is en zij wel tekent voor een langjarige verplichting. De pps-contracten hebben veelal een looptijd van 25 jaar en die komt in handen van één partij.

Dat betekent dus toch weer een monopoliepositie waar vraagtekens bij te zetten zijn.

Reageer op dit artikel