nieuws

Bouwbesluit: Veel publiek, nauwelijks applaus

bouwbreed

Bouwbesluit: Veel publiek, nauwelijks applaus

Had de demissionair minister (wonen) begin april maar naar zijn gezonde verstand geluisterd. Dan had het Bouwbesluitdebat van afgelopen dinsdag nooit hoeven plaatsvinden.

Nog net geen amateuristisch toneelspel was het Kamerdebat van afgelopen
dinsdag over het concept van het nieuwe Bouwbesluit. Er was publiek, maar geen
applaus. Er waren een boel serieuze blikken en grote woorden van parlementariërs
die niemand pijn deden. En er werd ongemakkelijk gelachen. Alleen Van
Middelkoop, de toevallige hoofdrolspeler in zijn derde parlementaire
bouwvergadering dit jaar, leek zich oprecht te amuseren.

Troef

Aan alles kon je merken dat hij zich de rol van demissionair minister van
Wonen, Wijken en Integratie, zeg maar de ad-interim chef de mission van het
Bouwbesluit, had eigengemaakt. Hij voelde zich ineens helemaal thuis in zijn
vermoedelijk laatste debat over bouwregels. Dat kwam ook, omdat het besluit hem
persoonlijk aanging, zo verwoordde hij. Hij woont immers zelf ook in een huis.
Verder deed zijn boeren- of gezonde verstand hem meer en meer beseffen, dat
niemand zit te wachten op regels die alleen maar geld kosten. Wie verder kijkt,
snapt dat Eimert van Middelkoop als voorbijganger niets te verliezen had.
Bovendien had hij een week daarvoor een troef ingezet, die hij in dit
dinsdagdebat zou gaan uitspelen. Daarover straks meer. Zou het debat – dat met
een motie en enige emotie was afgedwongen – ergens over moeten gaan? Jawel, want
Van Middelkoop is formeel gezien politiek verantwoordelijk voor het werkstuk
waar het ministerie van VROM (waartoe WWI behoort) al tien jaar aan werkt en
maar niet foutloos weet op te leveren. Toch zag niemand dat zo dinsdag. Triest
maar waar. Kamerleden wonden zich op over onvolkomenheden, lieten hun tanden
zien, maar hadden geen prooi om in te bijten. Een demissionair minister stuur je
immers niet naar huis vanwege een rammelend stukje over de woningwet, zagen zij
in. Ze drongen wel aan op uitstel, maar hadden die druiligere dag eigenlijk geen
verhaal meer. De brief die ze een week daarvoor van de minister hadden gekregen,
had de angel uit de discussie gehaald. In de brief schreef Van Middelkoop
namelijk dat hij het advies van het Overleg Platform Bouw (OPB) in grote lijnen
zou overnemen: een half jaar uitstel om regels in de praktijk te testen.
Daardoor stond er tijdens het debat niets meer op het spel. Wat een Kamerlid ook
aan kritiek inbracht, de minister hoefde alleen maar te zeggen dat daar – bij de
door hem aangekondigde praktijktest – wel naar gekeken zou worden. Garanderen
kon hij niets, maar ach, na hem de zondvloed.

Gerustgesteld

Interessant werd ineens wel de vraag, waarom Van Middelkoop dit debat vorige
maand kost wat het kost wilde tegenhouden. Debatteren zou tot onnodig oponthoud
leiden, zo luidde het argument. Dat zou dit Bouwbesluit geen goed doen. Het
vreemde is dat het ministerie toen al had kunnen weten dat het OPB ook zou
vragen om extra testtijd. Had de minister daar toen adequater op gereageerd dan
was vermoedelijk ook de Kamer gerustgesteld en had het debat nooit
plaatsgevonden. Blijft overeind dat de vergadering en Van Middelkoops bijdrage
toch nog ergens goed voor was. De Kamer mag van de vertrekkende minister
namelijk vooraf zien wie de Bouwbesluittoets zal vormgeven en uitvoeren. Dat
belooft nog spannend te worden.

Reageer op dit artikel
Lees voordat u gaat reageren de spelregels