nieuws

Bedrijf runnen als een groot project

bouwbreed

Hoe is het om als dertiger opeens een familiebedrijf met een traditie van meer dan 75 jaar over te nemen? Bijna een jaar geleden ging Aannemersbedrijf W

H. Gerritsen, dat sinds 1933 bestaat, over in andere handen. Algemeen directeur Cees Gerritsen droeg het bedrijf over aan hoofduitvoerder Marco Ederveen, die al vijftien jaar werkzaam was bij het bedrijf. Tegelijkertijd met de overname veranderde de naam in Gerritsen Bouwgroep.
Boerenzoon Marco Ederveen (1973) is een jongen van de praktijk. Liever dan naar het gymnasium ging hij naar de mts. Op 18-jarige leeftijd liep hij stage bij Gerritsen. Maar zijn stagebegeleider kwam met een hernia thuis te zitten. “Noodgedwongen heb ik het project toen overgenomen. Ik werd uitvoerder van een klus van zo’n 6 miljoen, in guldens. Als snotjongen die nog op school zat moest ik bouwvakkers aansturen die mijn vader konden zijn.” Zijn oplossing was simpel. “Zoveel mogelijk informatie vergaren en dan je eigen plan trekken. Logisch nadenken en hard werken, dat heb ik van huis uit geleerd.”
De klus verliep zo voorspoedig dat directeur Cees Gerritsen hem vroeg om te blijven, maar Ederveen wilde eerst zijn diploma halen. Korte tijd later, in 1994, trad hij in dienst bij het Renkumse bouwbedrijf. Hij was toen 20.

Zelfstandig

Na een jaar of zes werd hij hoofduitvoerder. “Ik deed zelfstandig grote projecten, want ik liet me slecht leiden”, zegt Ederveen. “Als bedrijfje binnen het bedrijf. Het voordeel van Gerritsen als familiebedrijf was dat daar alle ruimte voor was.” Het nadeel was dat er eerst geen mogelijkheden leken om door te groeien. Dus werkte Ederveen in de avonduren en de weekenden aan zijn eigen zaak.
Totdat de 70-jarige Cees Gerritsen hem begin 2009 uitnodigde om eens te komen praten. “Ik dacht dat het over een gezamenlijk project ging, maar Cees viel met de deur in huis. ‘Wil je de zaak overnemen?’ Dat kwam als een volkomen verrassing. Maar ik was meteen enthousiast.”
Al vanaf eind jaren negentig was Gerritsen op zoek naar een geschikte partij om het bouwbedrijf over te nemen. Animo was er genoeg, ook bij de ‘grote jongens’, want Aannemersbedrijf W.H. Gerritsen had een interessante grondportefeuille. Toch ketste in 1998 de verkoop af, omdat het karakter van familiebedrijf niet intact zou blijven. Er volgden nog jaren van mogelijkheden aftasten en besprekingen voeren. Uiteindelijk herkende Cees Gerritsen in Marco Ederveen veel van zichzelf. “Dezelfde directheid, ondernemerschap en energie. Maar vooral een sterke betrokkenheid bij het geheel”, aldus Gerritsen.

Verscherpen

Dat maakte dat de overname vlot verliep. “Alle afspraken pasten op één A4’tje”, zegt Ederveen. Vervolgens hebben Ederveen en zijn vrouw kennisgemaakt met de hele familie Gerritsen. En toen kon de overname worden aangekondigd aan alle betrokkenen binnen en buiten het bedrijf. Dat vergde de nodige regie. “Het moest in één keer staan. We wilden niet dat van tevoren zou uitlekken dat iemand uit het bedrijf directeur werd. Om gepraat en scheve ogen te voorkomen. Daarom werd ook de ondernemingsraad pas een uur voor de bekendmaking ingelicht. Maar negatieve geluiden heb ik niet gehoord. Voor iedereen was het een pak van het hart dat we zelfstandig bleven, zeker in deze spannende economische tijden.”
Na de overname bleef Cees Gerritsen, die nooit stil zou kunnen zitten, als adviseur aan het bedrijf verbonden. “Met zijn grote netwerk speelt hij een belangrijke rol in de acquisitie”, zegt Ederveen. “En dat geeft mij de ruimte om de organisatie scherper neer te zetten.”
Als dertiger staat hij nu aan het hoofd van een bedrijf met 120 man personeel en een omzet van zo’n 50 miljoen euro. Of dat niet jong is? Ederveen verwijst naar zijn stagetijd bij Gerritsen: “Toen was ik pas jong. En het runnen van een bedrijf verschilt niet zoveel van het runnen van een groot project.”

Reageer op dit artikel
Lees voordat u gaat reageren de spelregels