nieuws

commentaar/ Tunnelvisie

bouwbreed

De vier jaar geleden aangenomen wet voor ultraveilige tunnels blijkt in de praktijk niet te deugen en wordt alweer aangepast

Het is de zoveelste goede zet van minister Eurlings die aan het begin van zijn bewindsmancarrière bijna schaakmat stond, omdat hij geen weg kon aanleggen. De bewindsman concludeert dat de tunnelregels die zijn voorganger Carla Peijs – volgens partijgenoten met de kennis van nu – toen te optimistisch lanceerde, tot eindeloze discussies leidt. Wat moet erin? Wat niet? Hoe zit het met de software? Wel of geen vluchtstrook? En de plaatselijke brandweercommandant zou op die discussie weer te veel invloed hebben.
Dat de demissionair minister van Verkeer en Waterstaat niet zo houdt van geavanceerde, niet-bewezen technieken zoals schuimblussystemen of installaties die in staat zijn watermistgordijnen op te trekken, wisten we al. Ze koppelen aan wetgeving, kostte hem bijna zijn asfalttarget. Net zoals gebeurde met de luchtkwaliteitsregels, die ongeveer de aanleg van elke nieuwe weg blokkeerden. Eurlings rekende af met beide probleemkindjes. Een ondankbare taak misschien, maar hij deed het wel. Daarmee werd hij een minister die stond voor zijn zaak, een politiek leider die niet bang bleek op vergissingen uit het verleden terug te komen.
Het aanpakken van de tunnelwet is vermoedelijk de – voorlopig – laatste politieke beslissing van betekenis die de gewezen kroonprins van het CDA neemt. Zoals gezegd het is een juiste.
Eurlings zag in dat die wet te krampachtig dreef op overtrokken emoties na een tunnelramp. Dat die wet met alle financiële risico’s van dien, ten onrechte stoelde op de aanname dat alle ongelukken te voorkomen zijn. De nuchtere Eurlings begreep kortweg dat daadkracht belangrijker is dan blinde ambitie, al doet het investeerders pijn. Misschien had de Limburger een tunnelvisie. Maar dat is een stuk beter dan een visie die doodloopt.

Reageer op dit artikel
Lees voordat u gaat reageren de spelregels