nieuws

Koning asfalt is opeens kroonprins af

bouwbreed

Koning asfalt is opeens kroonprins af

Het kwam voor iedereen in het Haagse als een volslagen verrassing: Camiel Martinus Petrus Stephanus Eurlings kiest voor zijn familie en vrienden en stapt uit de politiek. Maar hij hield zich aan zijn belofte. Hij legde meer asfalt aan dan zijn voorgangers op Verkeer en Waterstaat.

Zijn meest aangehaalde frase in deze krant is ongetwijfeld “de schop moet de
grond in”. En dat is ook precies wat hij deed. Want waar de voorgangers van de
nog maar 36-jarige minister van Verkeer en Waterstaat Camiel Eurlings zich nog
al eens stukbeten op milieubeweging en stroperige procedures, jaste het
politieke talent uit Limburg en gedoodverfd kroonprins in het CDA, er in zijn
driejarige ministersloopbaan de Spoedwet wegverbreding doorheen. Het betekende
versneld meer asfalt op dertig plaatsen in Nederland. Het maakte Eurlings
ongekend populair bij werkgeversorganisaties en de transportsector. Kroon op
zijn werk is ongetwijfeld het besluit tot aanleg van de A4 Midden-Delfland, het
wegenproject waarover al meer dan 40 jaar wordt gesteggeld en dat inmiddels is
verworden tot hét voorbeeld van de stroperige regels en procedures waarin de
bouw soms gevangen lijkt. Maar waar zijn erflaters keer op keer faalden in de
aanleg van wat het duurste stuk snelweg van het land wordt, mag de Limburger de
bouw van het stuk weg tussen Delft en Schiedam straks wel op zijn cv zetten.

Volvo stationcar

Als de weg in 2014 wordt geopend, wordt hij ongetwijfeld uitgenodigd om als
eerste met zijn MG cabrio over het verse asfalt te rijden. Alhoewel, de cabrio
is tegen die tijd vast ingeruild voor een Volvo stationcar met kinderzitje. Maar
niet alleen op de weg boekte Eurlings successen. Door een slimme truc van – de
ook voor zijn gezin kiezende – minister van Financiën, Wouter Bos, die miljarden
bij de NS wist los te peuteren, kon Eurlings aankondigen op flinke trajecten
spoorboekloos treinrijden te gaan invoeren. Het betekent de komende jaren een
bulk werk voor de spoorbouwers. Toch ging niet alles goed in de drie jaren dat
Eurlings de scepter zwaaide aan de Haagse Plesmanweg. Tegen het zere been van
bedenker Movares riep Eurlings keer op keer dat een overkapte weg in Nederland
niet kan. Hij liet daarbij niet na zich te beroepen op populistische platitudes
die gemakkelijk weerlegbaar zijn. En dan is er nog dat andere belangrijke
dossier dat hij – weer in tegenstelling tot een hele rits voorgangers – ook wel
even zou sluiten: het rekeningrijden. Daar waar hij dat anderhalf jaar geleden
nog leek waar te maken, stak er afgelopen najaar opeens een storm van protest
op. Inmiddels is het onderwerp controversieel en mag zijn opvolger het proberen.

Reageer op dit artikel
Lees voordat u gaat reageren de spelregels