nieuws

Duurzaamheid energie veiligheid Kerkrade is geen Bodie

bouwbreed

Bent u bekend met Bodie, in Californië? In haar hoogtijdagen (rond 1880) had Bodie 10.000 inwoners, een omvangrijke plaats voor die tijd. Sindsdien is de staat Californië gegroeid van 80.000 inwoners naar 36 miljoen. Maar Bodie is veranderd in een Ghost Town. Hoewel, echt verlaten is het niet, dankzij de vele toeristen die de plaats bezoeken.

Ik moest denken aan de discussie in Nederland over krimp, zoals in Kerkrade. In Bodie nam in 8 jaar tijd de bevolking met 95 procent af, percentages die wij gelukkig niet verwachten de komende jaren.
En toch is de urgentie hoog, want een schrikbeeld zijn deze Ghost Towns wel. Zodra de trend van een afnemende en wegtrekkende bevolking is ingezet, verdwijnen voorzieningen, wat ertoe leidt dat nog meer inwoners naar elders trekken. Deze trend is in bepaalde regio’s in Nederland al waar te nemen.
Het belang van de aanpak van krimp wordt eindelijk onderkend door de Rijksoverheid. De overheid heeft het gevoel dat er nog aan bewustwording gewerkt moet worden en is een campagne begonnen om gemeentes hierover te informeren. De gemeente die net een school heeft moeten sluiten wegens te weinig leerlingen, heeft hier echter weinig aan. Er zijn acties nodig die lokale impact hebben. De sleutel van krimp ligt niet op nationaal, maar op lokaal niveau. Iedere kern heeft zijn eigen sores en verdient zijn eigen oplossing.
De oplossing ligt in de wijk. De ene wijk heeft een school nodig, de andere starterswoningen die later omgebouwd kunnen worden naar seniorenwoningen, een derde kinderopvang zodat ouders buiten het dorp kunnen werken. En dan, zoals een steen in het water, langzaam naar buiten uitbreiden. Het enige wat de landelijke overheid moet doen, is zodanig beleid maken dat de creativiteit lokaal kan worden ontplooid. Wij pleiten ervoor om in krimpgebieden de gemeente te laten beslissen over bijvoorbeeld sluiting van scholen en ziekenhuizen; maak de gemeentes verantwoordelijk voor de afweging wat lokaal de beste aanpak is.
Mocht u deze zomer naar Frankrijk gaan, let dan vooral op die ‘schattige Franse dorpjes in de Provence’, want de kans is groot dat de verf van de gebouwen afbladdert en dat de enige kinderstemmen die u hoort Nederlands spreken. En op een fatsoenlijke voorziening in openbaar vervoer hoeft u daar ook niet rekenen. In Nederland hoeft het niet zover te komen, zolang we maar durven lokaal te investeren in tijd, mensen en geld.

Reageer op dit artikel
Lees voordat u gaat reageren de spelregels