nieuws

‘Bewindslieden komen te gemakkelijk weg met een lulverhaal’

bouwbreed Premium

‘Bewindslieden komen te gemakkelijk weg met een lulverhaal’

Met 71 jaar is Remi Poppe (SP) de pensioengerechtigde leeftijd al enige tijd gepasseerd. Hij streed – met vier jaar onderbreking – ruim elf jaar als Tweede kamerlid voor betere handhaving Nu vertrekt hij. Laatste loodjes? “Ja ik ben er wel een beetje aan toe.” Toch komt de passie meteen weer terug als het over zijn onderwerpen gaat. Asbest. Handhaving.

“Wist je dat er jaarlijks meer asbestslachtoffers zijn dan
verkeersslachtoffers?” Hij heeft de laatste jaren onophoudelijk gepleit voor
handhaving van asbestsanering. Hij is dan ook trots dat zijn motie voor de
invoering van een asbestinterventieteam nu is aangenomen. “Mijn bemoeienis heeft
toch wel de mensen van VROM wakker geschud.” Een voorstel om handhaving onder
één bewindspersoon onder te brengen, ligt klaar voor een volgend kabinet.
“Handhaving is nu een puinhoop, er zijn zoveel tegenstrijdige regels bij de
verschillende departementen die erover gaan. Een staatssecretaris van handhaving
waaronder alle inspectiediensten vallen lijkt me dus heel zinvol.”

Tandje rustiger

Al is hij straks gepensioneerd als Tweede Kamerlid, het lijkt er niet op dat
hij achter de geraniums terechtkomt. “Het gaat een tandje rustiger, maar ik
blijf me zeker tegen dingen aanbemoeien. Ik laat eerst eens mijn hoofd
leeglopen, daarna ga ik kijken of ik kan helpen bij afdelingen binnen de SP.
Bijvoorbeeld op milieugebied. Je kunt als oud-Kamerlid nog een heleboel doen,
want je kent de weggetjes.”

Niet sjoemelen

Op de vraag of hij spijt heeft van bepaalde dingen, zegt hij nuchter: “Ach,
achteraf kijk je een koe in z’n reet. Nee, er zijn wel zaken waarvan je later
denkt: Dat had ik eerder kunnen doen. Maar aan de andere kant: soms moeten zaken
ook rijpen. Je bouwt kennis en daarmee gezag op. Misschien had ik vijf jaar
geleden zo’n motie over asbest kunnen indienen, maar misschien was-ie dan niet
aangenomen.” Een ding is hem vies tegengevallen in de politiek. “Het gemak
waarmee bewindspersonen wegkomen met een lulverhaal. Ze blijven een blinde steun
van de coalitie houden, omdat Kamerleden uit gemakzucht achter bewindspersonen
blijven staan.” Voor de bouw heeft hij nog wel een paar adviezen. “Niet
sjoemelen, denk aan de veiligheid van mensen en natuurlijk niet klooien met
asbest. Ja, het is duur, maar het is ook heel dodelijk. En het zou goed zijn als
de bouw zich meer zou specialiseren in het renoveren van bestaande, naoorlogse
bouw. Er wordt nu massaal gesloopt, dat kan niet langer zo doorgaan”, oordeelt
hij. In 1994 verzette hij zich tegen de verzelfstandiging van de
woningcorporaties. Tevergeefs. “Nu zie je dat die woningbouwverenigingen te veel
slopen en vooral dure nieuwbouwwoningen terugbouwen. Veel wat goed is, wordt
weggeflikkerd. Corporaties maken keuzes die misschien wel bedrijfseconomisch
goed zijn, maar maatschappelijk slecht. De markt heeft nou eenmaal geen moraal
en let vooral op de eigen kortetermijn-belangen. Daarom zijn er nu te weinig
betaalbare huizen, dat raakt het maatschappelijk welzijn van het hele land.”

Dromen

Hij ziet zijn inzet niet als idealisme. “Ik denk dat je ervoor moet zorgen
dat dromen geen dromen blijven, maar werkelijkheid worden. Daarvoor moet je
blijven knokken.”

Reageer op dit artikel