nieuws

‘Aanbestedingsprocedures desastreus’

bouwbreed Premium

‘Aanbestedingsprocedures desastreus’

De huidige aanbestedingsprocedures zijn nodeloos ingewikkeld, gebaseerd op wantrouwen en schieten hun doel ver voorbij. Dat vindt Wim Pijbes, directeur van het Rijksmuseum.

Al sinds de start van de grootschalige verbouwing van het Amsterdamse
Rijksmuseum in 2003 wordt het project geplaagd door vertragingen en oplopende
kosten. Oorspronkelijk zou de bouw in 2008 afgerond zijn en was het budget 272,5
miljoen euro. Inmiddels gaan de poorten van het museum pas in 2013 open en zijn
de kosten gegroeid naar 366 miljoen euro. Sinds de zomer van 2008 staat Pijbes
aan het roer van het Rijksmuseum en is de kunsthistoricus verantwoordelijk voor
de grootste verbouwing uit de geschiedenis van het museum. Volgens hem zijn de
groeiende problemen tijdens de verbouwing de bouwsector niet aan te rekenen: “De
bouwers doen hun werk goed. Het is fout gegaan door een gebrek aan politiek
mandaat en al die dramatische procedures.” Vooral Europees aanbesteden heeft
Pijbes ervaren als een crime. “Er wordt daarbij veel te veel gekeken naar de
prijs. Maar het is bij zo’n complex bouwwerk als het Rijksmuseum van tevoren erg
moeilijk in te schatten hoe de theorie in de praktijk gaat uitpakken.” De regels
bij Europees aanbesteden stonden hem ook in de weg toen de gunning van het
project in 2008 mislukte: “BAM had een te hoog bod gedaan, ik was echter graag
met ze aan tafel gaan zitten om erover door te onderhandelen. Maar dat mocht
niet dankzij de regels van het Europees aanbesteden. We waren verplicht het
project op te delen en opnieuw in de markt te zetten.” Dat zoveel van de prijs
afhangt, bevreemdt Pijbes: “Er heerst te veel wantrouwen tussen opdrachtgevers
en aannemers. Het hele proces is zo dichtgetimmerd met regels dat het zijn doel
voorbijschiet, desastreus. Daarom moet vertrouwen bij de aanbesteding een rol
krijgen. Dat is lastig want ook dat is niet makkelijk vooraf te testen. Maar je
zou bijvoorbeeld het verleden van de aannemer goed onder de loep kunnen nemen.”
Terugkijkend vindt Pijbes dat dit project nooit Europees aanbesteed had moeten
worden: “Dit had behandeld moeten worden als een nationaal project met een
regelloze zone. Met vertouwen in de kunde van goede bouwers en zonder vijf
mensen die klagen over het omhakken van één boom. Dan was het project een stuk
goedkoper geweest en hadden we veel minder vertraging opgelopen.”

Reageer op dit artikel