nieuws

Springmeester effent weg Noord-Zuidlijn

bouwbreed

Zo’n 120 ankers zitten de bouwers van de Noord-Zuidlijn in de weg onder het Centraal Station van Amsterdam. In afwachting van wat de commissie-Veerman gaat zeggen, blaast de aannemer ze op met semtex.

Ze geloven er weer in bij de Noord-Zuidlijn. Hoewel donderdag pas de
commissie-Veerman haar advies geeft over de toekomst van het project, wordt er
onder het Centraal Station alweer hard gewerkt. Van de sleuf voor de zinktunnel
is inmiddels zo’n 6 meter droog ontgraven. De laatste 14 meter moet onder water
gebeuren, maar daarbij zitten 120 ankers in de weg. Die had Gebroeders Van
Leeuwen aangebracht om de reactiekrachten kwijt te kunnen voor het boren van de
microtunnelpalen. De groutprop diep in de derde zandlaag mag blijven zitten,
maar de bovenste 20 meter van de ankerstangen moet worden verwijderd.

Speciaal

Daarvoor komt Nederlands bekendste springmeester, Danny Jowenko, opdraven.
Hij schat dat hij in zijn carrière al tienduizend ankers heeft gesprongen. Maar
deze locatie is wel speciaal. Zelden moest hij zo’n gedetailleerd springplan
indienen. De eerste ankers werden ook onder streng toezicht geploft.
Trillingsmeters, waterspanningsmeters en andere monitoringapparatuur werden
angstvallig in de gaten gehouden. Maar tachtig ankers verder is het
zelfvertrouwen van alle betrokkenen gegroeid. Na een korte veiligheidsinstructie
mogen zelfs een verslaggever en een fotograaf van Cobouwhet spektakel bijwonen.
Jowenko tovert een gelige substantie uit zijn zak, een overmaatse brok kauwgom.
Het blijkt de springstof te zijn, semtex-H, die de wand van de ankerstang zo’n
22 meter beneden NAP moet verbrijzelen. Hij speelt er ontspannen mee in zijn
handen. Om de semtex tot ontsteking te brengen is een ander explosief nodig, dat
op zijn beurt pas ontploft als er een elektrische stroom doorheen loopt. Zolang
Jowenko dat maar niet doet is er geen gevaar. Ook al is de 250 gram die hij
gebruikt bijna evenveel als Libische terroristen gebruikten om de Boeing boven
het Schotse Lockerbie neer te halen. De springmeester kneedt het goedje om een
draadeind dat hij in de ankerbuis laat zakken. Ondertussen wikkelt hij de
ontstekingsdraad af. Een collega voert een kunststofbuis mee in de stang. Zodra
de springstof op diepte is, trekt hij de slang aan, waardoor de semtexbrok goed
tegen de wand van de ankerstang wordt gedrukt. Want goed contact van de
springstof met het staal is van belang voor een goed resultaat. Anders wordt
alleen de kolom water die in de buis staat naar boven gedrukt. Dat water komt
toch wel omhoog, maar wordt tijdig onderschept door een afdekkap. Zo ontstaat er
geen blubberbende in de put. Dan drukt Jowenko de knop van het ontstekingskastje
in. Een flinke klap volgt, maar het is niet iets om van op te kijken. De
aannemer kijkt ook allang niet meer gespannen naar de trillingsmeters. Een trein
die afremt in het station veroorzaakt meer trillingen. Volgende week komt
Jowenko nog een keer langs. Dan moeten alle 120 ankers gesprongen zijn. Tegen
die tijd is ook bekend wat de commissie-Veerman concludeert.

Reageer op dit artikel

Gerelateerde tags

Lees voordat u gaat reageren de spelregels