nieuws

Veiligheid onder druk

bouwbreed

Veiligheid onder druk In het artikel ‘Veiligheid onder druk door crisis’ dat vorige week vrijdag in Cobouw stond, las ik dat EIB-directeur Taco van Hoek de dag daarvoor tijdens het VSB-congres ‘de vloer aanveegde met het betoog van FNV Bouw-onderhandelaar John Kerstens.’ Ik zou daar betoogd hebben dat de crisis veilig werkende bedrijven juist kansen […]

Veiligheid onder druk
In het artikel ‘Veiligheid onder druk door crisis’ dat vorige week vrijdag in Cobouw stond, las ik dat EIB-directeur Taco van Hoek de dag daarvoor tijdens het VSB-congres ‘de vloer aanveegde met het betoog van FNV Bouw-onderhandelaar John Kerstens.’ Ik zou daar betoogd hebben dat de crisis veilig werkende bedrijven juist kansen zou bieden. Was het maar waar. Niet dat Van Hoek de vloer met m’n betoog aanveegde (want dat deed-ie niet), maar wel dat veiligheid de komende tijd een ‘unique selling point’ voor bedrijven zal blijken te zijn. Probleem is alleen dat ook ik precies het tegendeel verwacht. En dus ook betoogde.
In mijn presentatie op het VSB-congres (die ging over de stelling dat het de werknemer is die de veiligheid bepaalt), heb ik aangegeven dat wij van FNV Bouw vinden dat iedereen in principe verantwoordelijk is voor z’n eigen handelen, of niet handelen. FNV Bouw wil een vakbond zijn van mensen die voor hun rechten opkomen zonder hun plichten te verzaken. Van mensen die zich (als vakgenoten, niet als lotgenoten) verenigen in een vakbond, omdat ze ervan overtuigd zijn dat dit de beste garantie biedt om die eigen verantwoordelijkheid waar te kunnen maken. Ons hele doen en laten is daarvan doordrenkt. Het door de bond geïnitieerde loopbaanbeleid in de bouw, dat ambities van mensen binnen collectief gefinancierde kaders ruimte geeft, is er een schoolvoorbeeld van.
Ik heb vervolgens aangegeven dat je eigen verantwoordelijkheid nemen niet alleen een plicht, maar ook een recht is. Maar ook dat het niet altijd meevalt om voor dat recht op te komen. Daarbij heb ik verwezen naar onze recente ervaringen met het vorstverlet, waarbij mensen zich (ook al zijn de spelregels helder en onomstreden) nog al te vaak onder druk gezet voelden. Dat was dan weer een opstapje naar de op de bouw afdenderende crisis. De VSB zelf wees eerder in Cobouw op het feit dat die crisis er nu al toe leidt dat de hoofdaannemer z’n onderaannemer inmiddels flink afknijpt. Ik heb me hardop afgevraagd waar die laatste op zijn beurt z’n kostenbeparing zoekt. Wellicht op het punt van de veiligheid? Door noodzakelijke maatregelen niet te treffen of door bijvoorbeeld eens te kijken of het werk niet door andere, goedkopere maar vooral ook minder gekwalificeerde, mensen gedaan kan worden? Tot slot heb ik aangegeven dat de noodzaak om juist in tijden van crisis - waarin mensen vrezen voor hun baan en wat meer moeite hebben om voor hun rechten op te komen - geen concessies aan de veiligheid te doen, ook een grote verantwoordelijkheid op de werkgever legt. Want bij veilig werken zijn we immers allemaal gebaat.

Reageer op dit artikel
Lees voordat u gaat reageren de spelregels