nieuws

‘Juist nu investeren vergt spek op de botten’

bouwbreed

‘Juist nu investeren vergt spek op de botten’

Het afbouwbedrijf van Ton van Amerongen (45) won in november nog een FD Gazelle-award voor snel groeiende ondernemers. Een paar maanden later merkt ook hij de crisis aan den lijve. “Maar bij mij is het glas halfvol. De crisis biedt ook kansen.”

Als Ton van Amerongen net zo snel werkt, als dat hij praat, hebben de
aannemers die hem inhuren niets te klagen. “Ik ben een workaholic”, zegt de
directeur van De Afbouwcombinatie op een middag op zijn kantoor aan de rand van
Zwolle. Hij heeft het afbouwbedrijf nu acht jaar. De Afbouwcombinatie heeft vijf
vaste medewerkers in dienst en werkt met 35 zelfstandigen in de buitendienst.
“Elk jaar heb ik de omzet weten te verdubbelen.” Topjaar was 2007 met 5 miljoen
euro omzet. Vorig jaar daalde de omzet voor het eerst: naar 3,6 miljoen euro. De
winst was vorig jaar echter nog goed, aldus Van Amerongen. “Maar dit jaar gaat
de winst zeker met 20 tot 30 procent omlaag.” Want in de bouw gaat het “klote”,
zegt hij. Hij strekt zijn hand voor zijn gezicht en wijst schuin omlaag. “Het
gaat niet zo.” Dan houdt hij zijn hand nog steiler omlaag. “Maar zo.” Bijna een
vrije val. De krimpende stroom opdrachten verontrust hem vooralsnog niet. “Ik
heb geen leningen bij de bank. Alles is 100 procent eigen geld.” Dat leidt bij
sommige mensen in zijn omgeving tot verbazing. “Ze vragen me wel eens: moet je
niet wat extra lenen? Nee, zeg ik dan. Zo ben ik niet opgevoed. Ik ga geen geld
uitgeven dat niet van mij is. Trouwens, wat heb je aan banken? Als het goed gaat
met je bedrijf krijg je een paraplu, als het regent moet je hem teruggeven.”

Winsten

Daarom is hij liever zijn eigen bank. De winsten die hij maakt, gaan weer
terug naar het bedrijf. “Mijn geld zit bij mijn afnemers die nog niet betaald
hebben.” Dat is veel geld tegenwoordig, want aannemers betalen later en later.
Van Amerongen lost dit op door te zorgen dat hij een goede relatie heeft met
zijn klanten. “Dan betalen ze mij eerder dan de rest.” Risico’s liggen er vooral
bij de eenmalige klanten. Vragen om vooruit te betalen is vaak geen optie. “Dan
kun je geen zaken meer doen.” Verzekeren tegen niet-betalingen van leveranciers
biedt ook niet altijd soelaas. “Atradius heeft de kredietlimieten verlaagd of
naar nul gezet, zonder naar het eigen vermogen van bedrijven te kijken.” Zo kan
het volgens Van Amerongen dat gezonde bedrijven die verlies hebben geleden op de
zwarte lijst terechtkwamen. Leuker is zakendoen in de bouwwereld er door de
economische neergang in ieder geval niet op geworden. “Het is verhard.”
Afbouwers zijn per definitie sluitpost in de bouw. Altijd al geweest. Maar nu is
de druk om de prijzen te verlagen enorm. De bedragen waarvoor aannemers
opdrachten aannemen zakken. Opdrachtgevers hebben minder geld te besteden.
“Onderaannemers wordt de strot afgeknepen. Het is de kunst zo hard te knijpen
dat de ander nog net kan ademen.” Alles moet goedkoper. Dus ook plafonds en
wanden. Zelfs zzp’ers die regelmatig voor De Afbouwcombinatie werken, lopen Van
Amerongen nu voor de voeten. “Wie krijgt het werk? Degenen die niet kunnen
rekenen. Ze doen tien uur werk voor acht uur geld.” En de kwaliteit wordt er
niet beter op. “Er wordt gerotzooid. Dat zie je niet, maar dat merk je wel.
Dubbelbeplate geluidswanden worden bijvoorbeeld enkel beplaat en halen de
vereiste akoestische geluidswaarden niet. En ook worden plafondplaten geplaatst
die sneller scheuren.” Zelf wil Van Amerongen niet op die manier ondernemen. “Ik
ga niet onder de kostprijs werken. Een marge van nul wil ik in deze tijd een
enkele keer nog wel accepteren.” In betere tijden haal je overigens marges van 5
à 6 procent. Nu ligt dat volgens Van Amerongen ergens tot de 0 en 2 procent.
Toch hoor je hem niet klagen. “Bedrijven die mensen ontslaan, gaan ook met de
rest van het personeel in kleinere kantoorruimtes werken. Kijk, daar liggen
kansen. Want dan moeten er toch wandjes geplaatst worden. Ik bedoel maar: bij
mij is het glas halfvol.” Ook is het een goede tijd om reclame te maken en nieuw
personeel binnen te halen en in te werken, vindt Van Amerongen. Hij heeft al
contacten met een headhunter; Van Amerongen is op zoek naar een
werkvoorbereider. “De headhunter zegt: wacht nog maar even. Straks heb je ze
voor het uitkiezen. Dan vragen ze niet meer om een leaseauto, maar komen ze
gewoon op de fiets.” Maar juist nu investeren vergt spek op de botten,
realiseert hij zich. “En lef. Dat hebben de meeste bedrijven niet.”

Reageer op dit artikel
Lees voordat u gaat reageren de spelregels