nieuws

CO2-beleid loopt vast op beschermd stadsgezicht

bouwbreed

Amsterdam krijgt de voorgenomen vergaande vermindering van de CO2-uitstoot niet voor elkaar

Eisen van welstand en monumentenzorg maken dat onbetaalbaar. Deze
waarschuwing komt van Peter Hildering, directeur van woningbouwcorporatie Eigen
Haard. Het grote struikelblok is volgens hem de gebouwde voorraad binnen de
ring. Veel panden zijn er rijks- of gemeentelijk monument of vallen onder
beschermd stadsgezicht. Veranderingen aan het uiterlijk liggen gevoelig. “We
zitten in een spagaat, er moet water bij de wijn”, stelt hij. Een project van
Eigen Haard dat moet laten zien wat mogelijk is met met een monumentaal
woonblok, is voor hem ook een voorbeeld hoe het niet moet. “Althans niet op
grote schaal.” Bijna twee ton per woning is de corporatie kwijt. Het project De
Koningsvrouwen van Landlust, bestaat uit 243 portiekappartementen uit de jaren
dertig in de stijl van Het Nieuwe Bouwen. Dat is veel geld, realiseert Hildering
zich, maar het levert iets moois op voor de wijk Bos en Lommer. Deze
Vogelaarwijk kan, meent hij, wel een icoon gebruiken.

Ingepakt

Rigide eisen voor het behoud van het uiterlijk maken het werk volgens
Hildering niettemin onnodig duur. Dat een bakstenen voorgevel niet mag worden
ingepakt met isolatiemateriaal, begrijpt hij wel. Maar voor achtergevels die
vanaf de straat niet zijn te zien, zouden de teugels wat hem betreft een stuk
losser mogen. Dat maakt isoleren of bijvoorbeeld het aanbrengen van
rookgasafvoeren een stuk eenvoudiger. Het Platform voor Energiebesparing in de
Gebouwde Omgeving (Pego) heeft de renovatie van De Koningsvrouwen van Landlust
geplaatst op een lijst met dertien aansprekende voorbeelden van terugdringing
van de CO2-uitstoot. Met de renovatie realiseert Eigen Haard veel doelen
tegelijk. De gebouwen krijgen hun oude luister terug, het wooncomfort wordt
ingrijpend verbeterd en het energieverbruik gaat spectaculair omlaag. >
pagina 6: ‘Het is een experiment dat lessen oplevert’

Reageer op dit artikel