nieuws

Eigenaar van gebouw altijd verantwoordelijk voor veiligheid

bouwbreed

“Een ‘vrijwaringsverklaring’ ontslaat gebouweigenaren niet van hun zorg voor een veilige uitvoering van werk op hoogte.” Voorzitter Con van Meer van de stichting Veilig Dak Breda zei het met nadruk op een bijeenkomst die zijn organisatie hield in Breda.

Aannemer, dakdekkers of loodgieters moeten soms een document tekenen waarin ze verklaren de gebouweigenaar niet aan te spreken op de gevolgen van een (dodelijk) arbeidsongeval. Die vlieger gaat in Van Meers visie niet op. “Als zo’n geval voor de rechtbank komt, moet de eigenaar kunnen bewijzen dat hij er alles aan heeft gedaan om dat ongeluk te vermijden.” Een eigenaar moet dan ook (laten) controleren of zijn opdracht naar behoren wordt uitgevoerd. “Wat er ook is afgesproken: het topmanagement van een opdrachtgevend bedrijf is altijd verantwoordelijk voor een arbeidsongeval.” De rechter bepaalt vervolgens of het topmanagement ook aansprakelijk is voor de gevolgen van een dergelijk ongeval.

Vallen

In 2007 telde TNO Arbeid 103 arbeidsongevallen met een dodelijke afloop, memoreerde ‘risico-expert’ Arco Engelen van HumanNova uit Tilburg. Daarvan waren er 36 te betreuren in de bouw. De meest genoteerde oorzaak: vallen van hoogte. “Op een al dan niet dodelijk ongeval volgt doorgaans een risico-inventarisatie en -evaluatie”, vindt Engelen. Naar zijn mening te laat: “De RIE moet al tijdens het ontwerp van een gebouw worden uitgevoerd.” Soms gebeurt dat ook, zegt hij evenals Van Meer. De mening van opdrachtgevers en architecten blijkt dan nogal eens te botsen. “Architecten willen soms geen veiligheidsvoorzieningen opnemen omdat ze afbreuk zouden doen aan het ontwerp. Opdrachtgevers willen ze op hun beurt soms niet vanwege de kosten.”
De praktijk leert Van Meer dat eenmaal aangebrachte dakbeveiligingen vaak wel in orde zijn. “De veilige toetreding tot het dak is echter net zo vaak niet in orde.” Ook de voorlichting en instructie over het veilige gebruik van de voorzieningen laat in zijn visie nogal eens te wensen over. “Het gebeurt vaak dat een veiligheidsharnas niet wordt opgeborgen bij de toegang tot het dak.”

Menselijk

Van Meer ziet niet iedereen die zich onderweg realiseert dat hij het harnas is vergeten, teruggaan om het alsnog te halen. Een van de menselijke oorzaken, waaraan naar de mening van Engelen en Van Meer ruim 80 procent van alle arbeidsongevallen is toe te schrijven.
In de praktijk blijkt soms de verankering verkeerd geplaatst. Die staat dan naast de toegang tot het dak. Vaak uit het midden en dicht bij een van de dakranden. Engelen: “Aan de verankering komt een veiligheidskabel die net zo lang is als de afstand tot de verste dakrand.” Als iemand over die verste rand valt trekt de kracht de kabel langs de rand tot die in lijn met de verankering hangt. De kabel kan dan zo lang worden dat de medewerker alsnog te pletter valt.

Reageer op dit artikel
Lees voordat u gaat reageren de spelregels