nieuws

3D-geogrid voor beheerste zetting

bouwbreed Premium

3D-geogrid voor beheerste zetting

MNO Vervat Wegenbouw maakt bij de aansluiting van de A7 op de Lemmerweg gebruik van Geocell van Tensar. Dat is een matras van met granulaat aangevulde 3D-geogrid, die zorgt voor een gecontroleerde zetting.

Ingenieursbureau Fugro uit Groningen en leverancier Tensar uit ‘s
Hertogenbosch voeren de constructie uit onder regie van de aannemer. “We
verwachten een zetting van bijna 1 meter”, aldus Onno Dijkstra van Fugro. “De
ondergrond is zeer slap. Alleen maar horizontaal geogrid aanbrengen biedt
onvoldoende stijfheid. De zijkanten van de op- en afritten zouden kunnen
bezwijken. Het blijft wel hangen, maar kan tot een halve meter verzakken. Het
alternatief is grondverbetering, 4 meter ontgraven en aanvullen. We werken vlak
naast de bestaande rondweg, het risico zou zijn dat die schade zou ondervinden.
De laatste 20 meter van de op- en afritten, bij de aansluiting op de toekomstige
ovale rotonde boven de rondweg, wordt wel uitgevoerd met grondverbetering. Daar
is voldoende ruimte voor taluds.”

Eerste project

“Voor mij is Geocell nieuw”, vervolgt Dijkstra. “Wij hebben de vervormingen
van de ondergrond berekend, met input van data van Tensar. De rondweg komt een
klein beetje omhoog, maar je wilt geen scheuren of plassen die blijven staan.
Misschien moet het asfalt nog gefreesd worden en overlaagd, maar dat weten we
niet zeker. Een alternatief was geweest het slaan van damwanden, maar dat is
veel duurder. De provincie Friesland is de opdrachtgever. Het ontwerp voorzag in
grondverbetering, maar de aannemer maakte zich zorgen. Daarom hebben we voor
Geocell gekozen.” Overigens is een Geocell-matras geen nieuwe constructie. Hij
werd in de jaren tachtig al met succes toegepast onder de A807 bij Glasgow in
Schotland. De toepassing bij Sneek is het eerste project in Nederland. Optimale
belasting Volgens Theo Huybregts, senior designer bij Tensar Nederland, wordt
Geocell weinig toegepast vanwege de onwennigheid. Vaker wordt gekozen voor een
paalmatras, met heipalen en daarboven een horizontaal geogrid. Een 3D-geogrid is
echter goedkoper en zorgt voor een beheerste, snelle en gelijkmatige zetting.
“Het is een heel stijf platform, waarop met machines gewerkt kan worden. Het
draineert water, dat is goed voor de consolidatie. Klei en veen kan niet onder
de matras uitgeperst worden. Door de Geocell wordt de ondergrond optimaal belast
en zal dat niet gebeuren. De uitvoering gaat sneller dan van de alternatieven,
de tijdwinst weegt op tegen de extra kosten. Het assembleren in Sneek gaat nog
sneller dan verwacht. We vullen de cellen van de Geocell machinaal met kranen.”
Volgens de aanwijzingen voor de aannemer wordt eerst het Tensar SS basisgrid
uitgerold, met losse overlappen van ten minste 30 centimeter, op de twee tot
tweeëneenhalve meter dikke laag veen. Daarna worden naast elkaar stroken Tensar
RE-geogrid uitgerold, van een meter breed. Zij worden aan een zijde aan het
basisgrid bevestigd met vlechtkoord of tie ribs. Vervolgens worden de smalle
stroken rechtop gezet en tussen twee palen gespannen, die maximaal 30 meter uit
elkaar mogen staan. “Het lijkt op een soort visnetten, maar dan niet onder
water”, schetst Huybregts. De rechtopstaande stroken worden om de 2 meter
gemarkeerd, onderling een meter verschuivend. Tussen de stroken worden Tensar RE
geogrids bevestigd, van de ene naar de andere markering.

Compartimenten

Van bovenaf gezien ontstaat zo een patroon van driehoeken, met hoeken van 45
en 90 graden. De compartimenten worden gevuld met grofkorrelig menggranulaat,
niet meteen over de volle hoogte, maar steeds eerst voor de helft. Dan volgt
geleidelijk het volledig opvullen. Over de matras komt ten slotte een laag van
15 centimeter, waarna de machines eroverheen kunnen rijden. Bovenop de matras
worden laag voor laag de op- en afritten geconstrueerd. Tijdens het werk gaat de
constructie al zakken. Het veen wordt samengeperst tot ongeveer een of
anderhalve meter dikte. De Tensar Geocell-matras werd in Groot-Brittannië
geïntroduceerd in 1983. Hij zorgt ervoor, dat de bodem niet kan afschuiven,
omdat het schuifvlak door de matras heen moet gaan. De constructie is vaker
toegepast, onder meer in landen in Oost-Europa.

Reageer op dit artikel