nieuws

Scheidingswand stabiel met dookgat-ankers

bouwbreed Premium

Scheidingswand stabiel met dookgat-ankers

Om de stabiliteit van niet-dragende scheidingswanden te waarborgen, zijn ankers ontwikkeld die gebruikmaken van dookgaten in machinaal geplaatste bouwelementen.

De niet-dragende scheidingswanden van een gebouw worden gewoonlijk pas
opgetrokken als de dragende wanden en de plafondelementen van het casco al zijn
geplaatst. Scheidingswanden kunnen dan handmatig worden opgebouwd uit niet te
zware bouwelementen van bijvoorbeeld gips, kalkzandsteen of poriso. Tussen de
bovenste rij bouwblokken en de onderzijde van de plafondelementen blijft een
ruimte open van enkele centimeters. Die bovenste rij wordt met hoekijzers
vastgeschroefd aan de plafondelementen. Al met al een arbeidsintensief en
tijdrovend proces. En de verbinding tussen de scheidingswand en het plafond
wordt nogal star, wat in een later stadium kan leiden tot beschadigingen.

Dookgat-anker

Redenen genoeg voor P. van Schaick om voor Calduran Kalkzandsteen een
alternatieve manier van verankering te ontwikkelen. Hij zet daarvoor de
zogeheten dookgaten in, die het bedrijf gebruikt bij het machinaal plaatsen van
grotere bouwelementen als E67 en E100. De werkwijze is als volgt. De dragende en
niet-dragende wanden worden geplaatst, voordat de plafondelementen worden
aangebracht. Daardoor is er ruimte genoeg om voor de niet-dragende wanden grote
bouwelementen te gebruiken, die met een kraan moeten worden geplaatst.
Bijvoorbeeld de Calduran E67 kalkzandsteenelementen van ongeveer 100 bij 65
centimeter. In de dookgaten van de bovenste elementen komen de speciaal
ontwikkelde dookgat-ankers. Deze bestaan uit een plaatvormig contactvlak met
loodrecht daarop een hulsvormig deel voorzien van langssleuven.

De ankers zijn gemaakt van verzinkt staal. Het hulsvormige deel wordt met de
hand in het dookgat gedrukt, maar steekt dan nog steeds boven de dragende wanden
uit. Het contactvlak van elk anker wordt voorzien van lijm, waarna de
plafondelementen worden geplaatst. Die drukken de ankers verder de gaten in,
totdat ze zelf afsteunen op de dragende wanden. Het resultaat is een in hoogte
flexibele verbinding tussen de niet-dragende wand en het plafondelement. Als de
belasting van een plafondelement tijdens het gebruik toeneemt, zal het wat
doorbuigen en de ankers verder de gaten in duwen. Als de belasting weer afneemt,
worden de ankers weer wat naar buiten getrokken.

In beide gevallen zorgen de ankers ervoor dat de wand niet kan omvallen. “We
hebben de dookgat-ankers ontwikkeld voor de E67-elementen die we vorig jaar
hebben geïntroduceerd voor het maken van 70 millimeter separatiewanden”, vertelt
Hans Verkleij, productmanager bij Calduran. Ze zijn sinds begin dit jaar bij ons
te koop en we leveren ze bij onze elementen, met de benodigde lijm. We hadden
eigenlijk niet het idee om ze als product an sich op de markt te brengen.”

Reageer op dit artikel