nieuws

Radarsysteem kan wat speurhond niet kan

bouwbreed Premium

Radarsysteem kan wat speurhond niet kan

De Technische Universiteit Delft ontwikkelt een radarsysteem waarmee onder het puin van ingestorte gebouwen slachtoffers kunnen worden opgespoord. Honderden middelbare scholieren maakten kennis met het systeem tijdens open dagen van de bacheloropleidingen.

Vrijdag de dertiende. Op het terrein van de faculteit elektrotechniek van de
TU Delft ligt een berg puin. Verborgen onder de brokstukken is een middelbare
scholier. Hij zit vast in een rioolbuis. Waar bevindt hij zich precies? Leeft
hij nog? Gelukkig is het tafereel in scène gezet. Weliswaar ligt onder het puin
inderdaad een rioolbuis met daarin een scholier, maar de jongeman is vrijwillig
in de buis gekropen. Hij deed dat op verzoek van Amer Nezirovic, onderzoeker bij
de TU Delft. Het ‘slachtoffer’ ligt redelijk comfortabel op een stuk blauwe
vloerbedekking. Enkele tientallen meters verderop, in het faculteitsgebouw,
kunnen andere scholieren via radarapparatuur die op het puin is gezet, de
ademhaling van deze proefpersoon door het beton heen waarnemen op het
beeldscherm van een laptop. Het systeem maakt gebruik van ultrakorte
elektromagnetische pulsen, die door een antenne worden opgevangen. Ademt het
slachtoffer nog dan wordt de beweging van zijn borstkas vervolgens herkend door
een zogeheten detectie-algoritme. Een revolutionaire methode die, mits hij
verder wordt ontwikkeld, goede diensten kan bewijzen nadat een gebouw is
ingestort en zich mensen onder het puin bevinden, zoals vorige week dinsdag
gebeurde in Keulen.

Speurhonden

Tot nu toe kunnen alleen speurhonden aangeven of er nog mensen onder het puin
liggen. Maar de dieren zeggen niet waar de slachtoffers zich bevinden of wat hun
medische toestand is. Met de speciale radarinstallatie kunnen onderzoekers van
de TU Delft niet alleen binnen enkele minuten zien of er nog levende mensen
onder het puin liggen, maar ook waar ze zich bevinden en hoe sterk hun
ademhaling is. “De apparatuur kan honden vooralsnog niet vervangen”, zegt
Nezirovic. “Zij zijn flexibel en bewijzen goede diensten bij het opsporen van
slachtoffers onder het puin vanwege hun reukvermogen. Ze vertellen echter niet
of iemand leeft.” Omdat de radar binnen enkele minuten laat zien of het
slachtoffer adem haalt, kunnen hiermee mensenlevens worden gered. Voordat het
systeem in de praktijk kan worden ingezet, bijvoorbeeld na aardbevingen, moet
het verder worden ontwikkeld. Nezirovic verwacht dat daarvoor nog drie tot vijf
jaar nodig zijn. Het is echter de vraag of er straks een bedrijf is dat het
radarsysteem in productie wil nemen. “In Europa gebeurt het niet zo vaak dat
mensen onder puin bedolven raken. Dat is natuurlijk een geluk, maar het maakt
het voor ondernemers minder aantrekkelijk om het systeem op de markt te brengen.
Desondanks is het belangrijk dat deze techniek verder wordt uitgewerkt en
beschikbaar is. Dat is dan ook het doel van mijn onderzoek.”

Reageer op dit artikel