nieuws

Dijk aan de hartbewaking

bouwbreed Premium

Dijk aan de hartbewaking

Met een dijk van 600 meter lengte, volgestouwd met tientallen sensoren, maakt stichting de IJkdijk een flinke stap in de richting van de praktische live monitoring van dijken. De onderzoekers willen een primaire waterkering in Eemshaven in elk geval vijf jaar gaan volgen.

De proef is een vervolg op het experiment in Bellingwedde vorig jaar. Daar
werd een speciaal opgeworpen dijk uitgerust met sensoren, en daarna tot
bezwijken gebracht. Dat leverde waardevolle informatie op over macrostabiliteit
van dijken, maar ook over de sensortechnieken waarmee bezwijken kan worden
voorspeld. De Schermdijk die bij de vervolgproef aan de hartbewaking gaat, is
een oude primaire waterkering aan de Waddenzee. Toen de Eemshaven werd gegraven,
werd landinwaarts een nieuwe primaire kering gemaakt. Hij staat jaarlijks bloot
aan meerdere stormen, waarbij de golven van de Waddenzee hem flink belasten.
Daarmee is het volgens directeur Wouter Zomer van stichting De IJkdijk een mooi
studieobject.

Lastiger

De eerste fase van het experiment bestaat uit het aanbrengen van de sensoren.
In een bestaande dijk is dat volgens Zomer veel lastiger dan in de nieuwbouwdijk
in Bellingwedde. Voor sommige instrumenten zullen verticale grondboringen nodig
zijn, andere kunnen met een horizontaal gestuurde boring op hun plek in het hart
van de dijk worden gebracht. En dan vindt er ook nog meting op afstand plaats.
In fase 2 volgt de daadwerkelijke monitoring. Die moet komend stormseizoen van
start gaan. Dan wordt er voortdurend gemeten en berekend wat de actuele sterkte
van de dijk is. Zaak is ruis uit te filteren, zoals de bewegingen van de
trekkers die aan de voet van de dijk rijden. Zomer verwacht dat er vijf jaar
gegevens verzameld zullen worden van de Schermerdijk. Uiteindelijk doel van de
proef is het ontwikkelen van een monitoringsysteem dat de waterschappen kunnen
integreren in hun reguliere inspectieplannen.

Reageer op dit artikel