nieuws

Damwandgevel noopt tot anderebouwvolgorde

bouwbreed Premium

Eerst een gesloten doos neerzetten om er daarna de sparingen voor de ramen en deuren in te maken. Die omgekeerde bouwwijze moest Prins Bouw toepassen voor jongerencentrum Stadshagen in Zwolle met een gevelbekleding van damwanden.

Ad Tissink
In het oorspronkelijk ontwerp van 19 Het Atelier Architecten bestonden ook de binnenwanden van het jongerencentrum uit ruwe roestige damwanden. Binnen- en buitenspouwblad zouden met een staalconstructie gekoppeld worden waarna de ruimte daartussen gevuld zou worden met schuimbeton. Maar die oplossing pakte erg duur uit en overleefde de aanbesteding niet.
Prins Bouw, die als laagste had ingeschreven maar nog steeds boven het budget zat, stelde voor het binnenblad uit kalkzandsteenblokken op te trekken. Het architectenbureau volgde dat maar koos wel voor ‘vuilwerkblokjes’. Ze zijn volgens projectleider Michiel Achter de Molen van de aannemer met alle onvolkomenheden als afgesprongen hoeken verwerkt en in zicht gelaten. Het jongerencentrum dat prominent op een terp staat aan de toegangsweg van de nieuwe Zwolse wijk Stadshagen, heeft dus niet alleen buiten maar ook binnen een ruw en ongepolijst karakter.
De ruwe maatvoering van de damwandplanken was volgens Achter de Molen erg bepalend voor de bouwvolgorde. De damwanden moesten namelijk veel in rondingen geplaatst worden en het was vooraf moeilijk in te schatten wat de werkende breedte daarbij zou zijn. Vooral bij de kozijnen en andere sparingen leverde dat problemen op. Uiteindelijk werd besloten de ruim 8 meter hoge damwanden compleet voor de constructie te plaatsen. Daarna zijn in het werk op de juiste plekken de sparingen voor de houten kozijnen gesneden. Zowel in de damwand als in het kalkzandstenen binnenblad.

Las

Niet alle gevelplanken konden van boven in elkaar schuiven, zoals gebruikelijk is bij het plaatsen van damwandpanelen. Onder de luifels moesten ze van de zijkant in elkaar vallen. Daarvoor moesten de sloten plaatselijk opengeslepen waarna de planken met een las werden verbonden. Zo’n litteken doet volgens Achter de Molen geen afbreuk aan het beeld dat de architecten voor ogen stond, maar versterkt het juist.

Reageer op dit artikel