nieuws

Parkeren is achilleshiel bij bouw goedkope woningen

bouwbreed

Grond is duurHet plan is tachtig woningen te bouwen op een bedrijfsterrein aan de Berlagestraat in Utrecht, pal aan het Amsterdam-Rijnkanaal. De failliete buur, een keukenverkoper, kan in de tweede fase plaatsmaken voor nog eens 22 appartementen. Verwachtingen over het autobezit van de bewoners blijken de achilleshiel van het project.

Gegadigden stonden in de rij maar de bouw werd uitgesteld. Hoe de zaak afloopt, is onduidelijk nu er een ernstig meningsverschil blijkt te bestaan met de gemeente. Projectontwikkelaar Hans Smiesing van Thesis zit met de handen in het haar. “De procedures hebben ons al veel geld gekost. Advocaten zijn niet goedkoop.”
Voor de voormalige locatie van een bouwmaterialenhandel in ‘Vogelaarwijk’ Zuilen was een project bedacht met tachtig appartementen. De woningen werden in november 2006 te koop aangeboden voor prijzen van rond een ton. “Lekker goedkoop voor Utrecht”, zegt hij over de 35 vierkante meter die daarvoor wordt geleverd. “Binnen een maand waren ze allemaal verkocht.”
Bij de procedure voor de bouwvergunning kwam de eerste kink in de kabel. Daarvoor zorgde de welstandscommissie maar dat probleem lijkt opgelost. Inmiddels gaat het over het parkeren. “In het vooroverleg met de gemeente over de bouwaanvraag was ons te kennen gegeven dat we de norm voor studentenwoningen mogen hanteren. Die is veel lager dan voor normale woningen. De parkeerplaatsen waren in december 2006 ook nog niet het punt waarop onze bouwaanvraag werd afgewezen. Alleen de welstandscommissie had toen bezwaren op een aantal punten. Die hebben we in overleg met een architect aangepast”, verklaart Smiesing.

Beter

Voor Thesis was het een ongelukkige start. Het project in Zuilen was het eerste van de jonge ontwikkelafdeling van de Nieuwegeinse aannemer.
Het oude ontwerp kwam van de tafel van een technisch tekenaar. Het was verstandiger geweest er meteen ook een architect naar te laten kijken, erkent Smiesing achteraf. “Dat is een les die we hebben geleerd voor volgende projecten.”
De in de welstandsnota vastgelegde eisen aan de architectuur zijn duidelijk: een sobere architectuur met strakke, rechte gevels. “Daarop hebben wij ook het oorspronkelijke ontwerp gemaakt maar het kon inderdaad best beter, dat vind ik ook.”
Een aantal aanpassingen is als reactie op de kritiek van de commissie doorgevoerd. Geschrapt werd een transparante overkapping boven de galerijen tussen de bouwblokken. De rode lichte gevelbaksteen is vervangen door een donkerder kleur. “Het is een mangaankleurige steen geworden.” De bloemkozijnen op de hoeken waren een ander goed idee van de welstandscommissie, erkent Smiesing, die dit gezelschap achteraf helemaal gelijk geeft. “Ik vind het ontwerp nu zelf ook mooier.”
De strijd gaat nu om het aantal parkeerplaatsen. De uitspraak van de Utrechtse rechtbank waarin Thesis eist dat de bouwvergunning onverwijld wordt verleend, komt over ruim twee weken. Deze zaak volgde nadat de partijen er de afgelopen anderhalf jaar onderling niet zijn uitgekomen. De bouw van minder appartementen had een oplossing kunnen zijn; dan had het gemeentebestuur mogelijk zijn – volgens Smiesing wel erg laat aan het licht gekomen – vrees voor parkeeroverlast alsnog laten varen.
Omdat de zaak onder de rechter is, houdt de gemeente haar kruit droog. “We wachten af wat de rechter ervan vindt”, laat woordvoerder Jeroen Bos namens het college weten.

Kritiek

Uit een brief aan de commissie stedelijke ontwikkeling blijkt dat het college een in haar ogen nog steeds lage norm van één parkeerplaats per woning bespreekbaar vindt. Thesis mikt op de studentenwoningnorm van 0,3 parkeerplaats. B en W stellen echter: “Op geen enkele wijze kan worden gegarandeerd dat de koopwoningen uitsluitend door studenten zullen worden bewoond.” Op de achtergrond speelt ook nog mee dat vanuit de buurt kritiek is geleverd op de dichtheid van het project.
Wat de procedure volgens Smiesing flink compliceert, is dat juist in de periode waarin de aanpassing aan de eisen van de welstandscommissie speelde, er een voorbereidingsbesluit viel voor een bestemmingsplanwijziging.
“Het was mij toen niet meer duidelijk of ik de vergunningaanvraag volgens het oude bestemmingsplan rond kon krijgen of dat ik een nieuwe aanvraag moest indienen, die pas zou kunnen worden behandeld zo dra het nieuwe bestemmingsplan is vastgesteld. Ik heb daarop besloten, in overleg met onze advocaat, een nieuwe aanvraag in te dienen maar tegelijk mijn bezwaar tegen de afwijzing van de oude niet in te trekken.”

Ontsnappingsclausule

Wat Smiesing betreft kan de bouw van alle tachtig appartementen nu snel beginnen. “Een deel van de kopers heeft gebruikgemaakt van de ontsnappingsclausule in het koopcontract. De rest kan de beoogde woning nog steeds krijgen voor de toen overeengekomen prijs.”
Die ligt, legt hij een pleister op de wond van de wachtenden, in elk geval prettig onder de huidige marktprijs want op de oververhitte Utrechtse huizenmarkt zijn de prijzen flink blijven stijgen.
Over zijn bouwplannen is hij resoluut: “Wij steken onze nek uit om, zoals de gemeente graag wil, binnenstedelijk goedkope woningen te bouwen. Hoe het nu gaat is dan wel zuur. We hadden ook dure appartementen kunnen ontwikkelen. Die zijn makkelijk genoeg te verkopen. Zeker in Utrecht. Daar raak je alles kwijt.” n

Reageer op dit artikel
Lees voordat u gaat reageren de spelregels