nieuws

New Orle ans platform voor watermanagers

bouwbreed

Het rampgebied van orkaan Katrina ontwikkelt zich tot proeftuin voor nieuwe ingenieursdiensten. Arcadis grijpt de contracten met het Army Corps of Engineers aan om Nederlands uitblinkersrol in het watermanagement te bevestigen.

“We zien New Orleans als platform om onze kennis van het watermanagement in rivierdelta’s te laten zien”, zegt Piet Dircke, directeur Water van ingenieursbureau Arcadis. “In het getroffen gebied is veel vraag naar innovaties. We moeten daarom, zowel in Europa als Amerika, het beste uit onze organisatie halen. Midden deze eeuw zal 70 procent van de wereldbevolking in delta’s wonen. Arcadis heeft de ambitie wereldwijd de leider te worden op het gebied van het watermanagement in de delta’s. Niet alleen maar in Europa en de Verenigde Staten”.
Zondag 28 augustus 2005. De orkaan Katrina stormt met windsnelheden tot 250 kilometer per uur, vanuit de Golf van Mexico, op de kust bij New Orleans af. Massaal verlaten de burgers hun beroemde jazzstad aan de Mississippi. De meeste bewoners van de 1,3 miljoen inwoners tellende agglomeratie vertrekken als stipjes op de kaart via de 38,4 kilometer lange brug over het meer van Pontchartrain.
Op 29 augustus slaat Katrina toe. De verdediging van havenstad New Orleans bezwijkt aan de door een 7 meter hoge vloedgolf vergezelde krachten van de wervelstorm. Ondanks de grotendeels geslaagde evacuatie vallen in de stad en omgeving ruim 1100 doden te betreuren. De verzekerde schade bedraagt minimaal 25 miljard dollar, naar de huidige koers 14,9 miljard euro.
New Orleans ligt op een landtong tussen de Mississippi en het meer van Pontchartrain, een bijzondere plaats in het na de Amazone grootste rivierbekken ter wereld.

Oplossingen

Het water van de Mississippi, met zijn 250 zijrivieren, komt uit een 3,2 miljoen vierkante kilometer groot gebied. Ieder jaar weer wordt langs de stad 300 miljoen kuub sediment geperst. Jaarlijks schiet de monding van de rivier 90 meter verder de Golf van Mexico in.
Doordat sinds de bedijking van de Mississippi het sediment rechtstreeks naar zee gaat, kalft de moerassige delta per uur een hectare af. Niet eenvoudig om in de bijzondere delta goede oplossingen voor de waterhuishouding te vinden. Na Katrina bleek Nederlandse hulp meer dan welkom. Het Army Corps of Engineers (de Amerikaanse variant van onze Rijkswaterstaat) zette ongekend grote raamcontracten in de markt. Arcadis verwierf twee – nog tot in detail in te vullen – opdrachten met een gezamenlijke waarde van 200 miljoen euro.
“We hebben de orders niet zo maar gekregen. Naar de contracten hebben veertig consortia meegedongen”, zegt Mike Carroll, directeur van de infradivisie van Arcadis in de Verenigde Staten. “Zonder de Nederlandse kennis hadden we het contract niet binnen gekregen. De aangeboden innovaties maakten veel indruk. Elke Amerikaan bewondert het werk van de Nederlanders in Venetië, Sint Petersburg en Rotterdam”.
Arcadis heeft in vijftien jaar in de Verenigde Staten een krachtige positie opgebouwd. De omzet in de Verenigde Staten steeg vorig jaar met 27 procent tot 656 miljoen euro. Ter vergelijking: in Nederland haalde het bureau vorig jaar 374 miljoen euro uit de markt. Het aantal medewerkers in de Verenigde Staten is – mede dankzij de overname van milieubureau LFR in januari – opgelopen tot 4700.

New York

Watermanager Piet Dircke ziet platform New Orleans als een uitgelezen kans om in (te beginnen) Amerika nieuwe marktkansen te scheppen. Drie nieuwe speerpunten tekenen zich af. In Californië werken de ingenieurs nabij Sacramento mee aan dijkversterkingen. In Florida is Arcadis betrokken bij het restauratieplan van de Everglades. Met het gemeentebestuur van New York worden gesprekken gevoerd over methoden om te voorkomen dat een wijk als Manhattan geen natte voeten krijgt.
“New York? Dan denk je toch niet direct aan overstromingen. Maar vanwege de opwarming van het milieu komt de discussie toch op gang”, constateert Dircke. “Delen van New York liggen op nul tot 3 meter boven het zeeniveau. Veel mensen, veel eigendommen. Belangrijke infra – denk aan de metro – ligt onder het zeeniveau. De stad heeft geen last van tropische wervelstormen maar kent wel het gevaar van de zware stormen uit het noordoosten”.
Dircke noemt Katrina een alarmbel. Niet alleen de Amerikanen zijn wakker geschud. Ook Nederland schrok, Arcadis niet uitgezonderd. Sinds de catastrofe zich voltrok, kwam een intensieve uitwisseling van kennis op gang.
Dircke: “Wat kan Nederland van Katrina leren? De Amerikanen accepteren een beschermingsniveau berekend op rampen die eens in de honderd jaar voorkomen. In onze Randstad willen we 1 op 10.000, verreweg het hoogste veiligheidsniveau ter wereld. Over wat te doen na een ramp, heeft Nederland nog niet zo goed nagedacht. Van de Amerikanen kunnen we leren hoe ons zorgvuldig voor te bereiden op grootschalige evacuaties”.

Piketpaal

Volgend jaar september slaan de Nederlandse watermanagers in New York, stad aan de Hudson, een nieuwe piketpaal. Vierhonderd jaar nadat Henry Hudson de naar hem genoemde rivier ontdekte, vindt een grote watermanifestatie plaats. Hudson was dan wel een Engelsman, hij werd toch maar mooi op pad gestuurd door de inventieve Hollanders.

Reageer op dit artikel
Lees voordat u gaat reageren de spelregels