nieuws

Procedures torpederen project

bouwbreed

Minister Eurlings trok in het spitsstrookdebat het boetekleed aan en kwam er met een gele kaart van af. Maar valt dit ene inci-dent eigenlijk niet ontzettend mee, gelet op ons woud van regels en pro-cedures? Theo Heida vindt dat kamerleden zich daar meer zorgen over moeten maken, in plaats van zich te storten op die ene blunder.

Afgelopen week moest minister Eurlings zich in de Tweede Kamer verantwoorden voor de spitsstrook op de A1 bij Hoevelaken. Want die bleef jarenlang onterecht gesloten door een verkeerde interpretatie van een uitspraak van de Raad van State. Kamerleden waren geschokt en riepen de minister op het matje.

‘Pitstroken’

Eurlings erkende dat Verkeer en Waterstaat “te voorzichtig” is geweest. Het ministerie heeft een onjuiste interpretatie gegeven aan een uitspraak van de Raad van State uit mei 2004 over de spitsstrook op de A1. En ja, natuurlijk is dat onhandig En voor de oppositie makkelijk scoren. Ook VNO-NCW en de brancheorganisaties deden een duit in het zakje. Ze eisten op hoge poten dat de minister ‘slapende’ spitsstroken (pitstroken?) en ander ongebruikt asfalt zo snel mogelijk moet openstellen om de files te verminderen. Desnoods met een spoedwet. En op die manier deed iedereen net alsof ze de belangen van de rijdende burger behartigden. Maar is dat nou wel zo? Of hebben de politici zich vooral op een incident gestort en zijn ze ondertussen vergeten waar het eigenlijk om gaat?
Als je kijkt naar de hoeveelheid regels en procedures, dan mag het een wonder heten dat er niet veel meer spitsstroken en andere projecten tussen wal en schip zijn geraakt. Het ergste is nog wel dat nooit eerder iemand, ook de kamerleden niet, de beslissing om de spitsstrook te sluiten in twijfel heeft getrokken. Blijkbaar zijn we er ondertussen zo aan gewend geraakt dat er van alles sneuvelt bij de Raad van State, dat we er niet eens meer van opkijken. En in plaats van dat we bezig zijn om écht projecten van de grond te krijgen, produceren we uit angst voor de Raad steeds meer papier om ervoor te zorgen dat alles ‘dichtgetimmerd’ is.
Daadkracht
Neem nou de A4 Delft-Schiedam. Onlangs werd bekend gemaakt dat er weer een jaar wordt uitgetrokken voor nieuwe onderzoeken naar de A4 en de A13/A16. Rijkswaterstaat heeft vijf ingenieursbureaus ingehuurd die trajectnota’s en milieueffectrapportages moeten opstellen. De minister zou op basis daarvan kiezen of en hoe beide wegen aan te leggen zijn. Maar wat doen we met al die nieuwe vragen die deze rapporten ongetwijfeld gaan oproepen? Als bestuurlijke samenwerking en daadkracht ontbreken helpt geen enkel papier. Een andere voorbeeld is de tweede Coentunnel. Daar heeft momenteel een discussie plaats over de honderd miljoen euro die het Rijk wil steken in de verbetering van de luchtkwaliteit rond de tunnel. Fijnstofdeskundigen vinden dat de ventilatiekanalen en luchtschermen bij de tunnel nauwelijks gezondheidsvoordeel opleveren , omdat er geen mensen in de buurt wonen. Nee, maar voor het dichttimmeren van de procedure is het wel erg belangrijk.

Reageer op dit artikel
Lees voordat u gaat reageren de spelregels