nieuws

Locaties windturbineparken zijn nog niet definitief

bouwbreed

Uit de stroom van recente jurisprudentie van de Afdeling Bestuursrechtspraak Raad van State (hierna de Afdeling) blijkt dat het oprichten van windturbines de gemoederen flink bezig houdt. Hieronder drie recente uitspraken van de Afdeling.

Uit de stroom van recente jurisprudentie van de Afdeling Bestuursrechtspraak Raad van State (hierna de Afdeling) blijkt dat het oprichten van windturbines de gemoederen flink bezig houdt. Hieronder drie recente uitspraken van de Afdeling.
Windturbinepark Terneuzen
De uitspraak ABRvS van 2 januari 2008 (zaaknummer 200703637/1) gaat over de bouwvergunning die het college van B en W van Terneuzen heeft verleend voor een windmolenpark met 22 windturbines en een schakelstation in Terneuzen. Een inwoner van Terneuzen vreest geluidshinder en visuele hinder als gevolg van de windmolens. De Afdeling stelt, kort gezegd, dat de gemeente zijn huiswerk goed heeft gedaan, en verklaart de beroepen van de inwoner ongegrond.
Vijf windturbines en een transformatorhuisje Het bouwplan in Halderberge voorziet in het oprichten van vijf windturbines en een transformatorhuisje. Het college van B en W heeft vrijstelling verleend. De rechtbank heeft dit besluit echter vernietigd, onder andere omdat onduidelijkheid bestaat omtrent de gevolgen van het geluidsniveau van de windturbines voor de omwonenden.
Het hoger beroep van Eneco Milieu, de aanvrager van de bouwvergunning, met betrekking tot het geluidsniveau slaagt. Dit leidt echter niet tot vernietiging van de aangevallen uitspraak. De aangevallen uitspraak (ABRvS 9 januari 2008, zaaknummer: 200703534/1) dient te worden bevestigd met verbetering van de gronden waarop deze rust.
Zoekzone voor windenergie
In de uitspraak (ABRvS 30 januari 2008, zaaknummer 200701883/1) over de ‘Zoekzone voor windenergie’ betogen de Stichting Natuur en Milieu en Staatsbosbeheer onder andere dat het in geding zijnde bestemmingsplan in strijd is met het streekplan Gelderland 2005. In het bestemmingsplan zijn acht aanduidingen opgenomen ‘windmolen toegestaan’, die voorzien in de aanleg van een windmolenpark. In het streekplan zijn de gronden van het voorziene windmolenpark geheel aangewezen als ‘zoekzone voor windenergie’, maar dit brengt volgens de Afdeling niet met zich mee dat al deze zones zonder meer geschikt zouden zijn voor de plaatsing van windmolens, het streekplan eist nader locatieonderzoek.
De Afdeling is van oordeel dat onvoldoende inzicht is gegeven in de locatiekeuze voor het windmolenpark.
Uit de voorbeelden blijkt dat het bouwen van windturbineparken een gecompliceerd proces is, waarbij zich veel verschillende problemen kunnen voordoen.
Nu de locaties voor nieuwe windturbineparken zijn aangedragen is slechts de eerste stap gezet in de verdubbeling van het aantal windturbines op land in Nederland.

Reageer op dit artikel
Lees voordat u gaat reageren de spelregels